شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٠

تتمهء معنى يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ

من از زهر ماران بسى خوش‌دلم * ازآن‌رو كه با دوست در منزلم

چو شيخ عراق از عمل شاد شد * چه گويم كه شاگرد استاد شد

خليفهء زمان گشت آن بىنظير * نماند احتياجش به كس چون فقير

بسى زهر خورد او به ياد امير * كه زهرَست دايم به جام « 1 » اسير

گرت نوش بايد بخور ضرب نيش * كه در نيش يا بى تو تيمار خويش

4440 در اوّل بسى زهرها نوش كرد * همه شهدها را فراموش كرد

كه آخر فرورفت پايش به گنج * چو در روز اوّل بسى ديد رنج

و زين « 2 » گنج بىرنج آرام يافت * كه مستىِ كلى درين جام يافت

خدا را قدم نه قدم نه قدم * كه بىدوست نبود به غير از الم

كه شيخ از طلب يافت اين كام دل * قدم زد بسى بهر آرام دل

4445 هر آن كسب و كارى كه خيزد ز عشق * بسى شمع روشن فروزد ز عشق

چو آن شمع روشن برآورد جوش « 3 » * يكى دُر عيان گشت و خود شد خموش

بسى دُر از آن كان جوهر بزاد * كه خود كشت تخمى كه آن بر نداد ؟ « 4 »

جمالى در آن بحر خوش غوطه زد * نه چون شيخ صنعا « 5 » به خود فوطه زد

نه چون شيخ صنعا « 6 » پشيمان شد او * كه از عشق ديگر به ايمان شد او « 7 »

4450 ابا يار ترسا چو زنّار بست * نمىديد گلنار « 8 » و در خار جست

چو چشمش در اقرار « 9 » و انكار بود * ز بدمستى خود « 10 » خبردار بود

چو آدم از آن گفت يا ربّنا * ظلمنا ظلمنا فاغفِر لَنا « 11 »

( 1 ) . ل ، ن ، ج ، س : بجان . ( 2 ) . س : درين . ( 3 ) . م ، مصراع اول : [ چو آن بحر عمان برآورد جوش ] ؛ ل ، ن ، ج ، س ، مصراع اول : [ چو آن بحر پردر برآورد جوش ] . ( 4 ) . م ، مصراع دوم : [ كه خود تخمى افكند كه آن بر نداد ] . ( 5 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س : صنعان . ( 6 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س : صنعان . ( 7 ) . س : ديگر پشيمان شد او . ( 8 ) . ن ، ج ، س : گلزار . ( 9 ) . اصل : اقرار . ( 10 ) . ل : بدمستى مى ؛ ج : ز بدمستى او . ( 11 ) . م ، مصراع دوم : [ ظلمنا اهلى فاغفر لنا ] .