شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

تتمهء معنى يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ

به شب خواجه تاجر همه كاروبار * بدانسته بُد همچو روز آشكار « 1 »

چو چشمش بيفتاد بر مشترى * برى شد برى از غم آن پرى

4380 نمودار زيد او ز زينب گذشت * چو يس همىخواند آن سرگذشت

چو طه همىديد رخسار دوست * چو وَ النّجم مىريخت انوار دوست

كه شب ديده بود او رخ آفتاب * كه از تابش مهر شد دل كباب

چو تاجر عيان ديد روى دليل * بر او همچو گل گشت نار خليل

چو مردان كمر بست و برخاست چست * ز كامو و از شيخ احوال جست

4385 چنين گفت تاجر كه دوش اى دليل * چو موسى گذشتم من از رود نيل

نيم همچو هامان كه آرم حسد * مسيحاى وقتم ندارم جسد

دليل و شفيع منَست اين صنم * كه در پيش تيغش شدم چون غنم

من اين گنج پنهان و يك بدره زر « 2 » * به درگاه شيخ آورم اى پسر

به درگاه سلطان كامو رويم * كه مشتاق ديدار آن سروريم

4390 سپاريم دست و دل و جان به دو * كه تا ما نباشيم باشد هم او

به درگاه آن قطب عالم رويم * كه از جان طلبكار روى وِييم

كجا شكر اين فضل و نعمت كنيم * چرا خاك در چشم فرصت كنيم

كم افتد چنين صيد در دام مفت * كه ديدَست اين باده و جام مفت ؟

بياييد تا رو به ساقى كنيم * خيالات پوسيده باقى كنيم

4395 چو مردان همه « 3 » رو به راه آوريم * سجودى به ابروى شاه آوريم

درآريم نزد وى اين ارمغان * به مخزن سپاريم اين گنج جان « 4 »

چو كلبان بگرديم در كوى او * چو مستان بگيريم گيسوى او

چو تاجر درين كار جَلدى نمود * حق اندر دلش صدق و عزّت فزود

چو تاجر درين باب بنهاد سَر * حقيقت در آن حال بگشاد در

( 1 ) . س : روز شكار . ( 2 ) . م : يك صرّه زر . ( 3 ) . اصل : همه . ( 4 ) . س : گنج و جان .