شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤

تتمهء معنى يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ

چو دانست دختر كه از بهر اوست * كه دايم دو لشكر ز كين روبروست

قرارى درآمد در آن گنج « 1 » زر « 2 » * برست از شريران هفتاد سر

نشاندش به كنجى خضر تا به روز * بِدو كرد روشن رموز كنوز

4320 پس آنگه جدا گشت از بوم خويش * كه تا شاد گردد ز مخدوم خويش

بجنبيد قوّت در اسرار شيخ * كه جذبَست و همّت همه كار شيخ

به نزديك پيران بجان بنده باش * پس از نور خدمت به دل زنده باش

به جز حق در اسرار پيران مجو « 3 » * چنين گَنج در كُنج ويرانه جو « 4 »

چو دختر به راه بيابان بماند * غريبانه تنها و حيران « 5 » بماند

4325 روان شد چو گنجى به كُنجى نشست * به خود در عجب ماند از آن سرگذشت

يكى مرد تاجر كه از بهر كار * سراسيمه مىگشت در هر ديار « 6 »

بر آن گَنج كُنجين « 7 » گذارش فتاد * نظر بر رخ آن نگارش فتاد

نگار طلبكار جوياى يار « 8 » * چو تاجر نظر داشت بر نفع كار

كه آشفته باشد طلبكار غيب * نباشد ولى خالى از شك و ريب

4330 اگر جام صهبا به پيشش نهند * و گر مرهم دل به ريشش نهند

و گر پهلوان پنبه « 9 » بيند ز دور * و گر شير نر بيند اندر حضور

نيابد به دل در قرارى دمى * پياپى رسد بر غم او غمى

چو تاجر بديد آن رخ افروخته * چو آتش برآمد بر سوخته

چو بلبل بناليد بر بوى گل « 10 » * چو مخمور بشتافت در سوى « 11 » مل

4335 ندانست تاجر كه آن كان لعل * ز عشق « 12 » كه دارد ابر نار ، نعل

كه در نار عشقَست كان حيات * نيابد جز از عشق عالم ثبات

( 1 ) . ج : كنج . ( 2 ) . س : گنج و زر . ( 3 ) . ل : پيران مبين . ( 4 ) . ل : ويران ببين . ( 5 ) . اصل : حيران . ( 6 ) . ج : پركار دار . ( 7 ) . ج : كنج گنجين . ( 8 ) . اصل : يار . ( 9 ) . اصل : پنبه . ( 10 ) . م ، ن ، ج ، س : در پاى گل . ( 11 ) . م ، ن ، ج ، س : بر سوى . ( 12 ) . ل ، ن ، ج ، س : ز بهر .