شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

تتمهء « 9 » حكايت دختر پادشاه روم

ز خوبان بياموز اى مرده شو * كه دارند مِرآت دايم به رو

4240 چو خوبى ز مرآت خود وامكن * ملامت نگهدار و غوغا مكن

ز درد محبّت مشو دور يار « 1 » * چو شكّر همى نوش كن زهر مار

ملامت درين راه شهدَست و قند * چو گل پيش روى ملامت بخند

چو سلطان روم آن مه خانگى * كزُو تافتى نور فرزانگى

به دايه سپرد آن پرى را به ناز * نيازش فزون بود ليكن ز آز « 2 »

4245 چو آن دار و گير پدر با پسر * سرآمد درآمد عدويى دگر

شد آن دشت چون عرصهء رستخيز * همه نوش كردند جام ستيز

در آن شور غوغا مه پرده‌پوش * بيفتاد در چنگ مردى خموش

كه حق يار و آگاه پاكان بود * تو پاك آن كسى دان كه چون جان بود

خبردار و بيدار و يزدان‌پرست * به تنها نشيند چو شيران مست

كه شيران نباشند مردارخوار * كه از بوى مردار دارند عار

چو آن گنج شاهى كه مستور بود * اسير يلى شد كه مشهور بود

به خلوت فرستادش آن شيرمرد * كه باشد نشاند در آن باغ ، ورد

پس آنگه « 3 » چو دارا به خرگاه « 4 » رفت * چو ابرى به پيرامن « 5 » ماه رفت

كه بگشايد آن درج ياقوت و دُر * چو دريا به جوش آمد آن پاك حُر

4255 ز حفظ الهى پناهش رسيد * سراسيمه شد مير و خود را نديد

چو مستان در آن حال خوابش گرفت * رسول نهانى شتابش « 6 » گرفت

كه نيكى نيكان در اسرار غيب * نگهبان جانَست بىشك و ريب

خدا را كه خود را به نيكان سپار * كه تا فعل نيكت شود استوار

چو رشته دو توشد مترس اى انيس * ز تزوير و تلبيس و مكر بليس

4260 از آن يار جويند مردان كار * كه در راه بىيار نبود قرار

به همره رسيدى ز منزل مپرس * جز از يار خود مشكل دل مپرس

( 1 ) . س : درد يار . ( 2 ) . س : ز ناز . ( 3 ) . ن ، ج ، س : شبانگه . ( 4 ) . س : بجزكار . ( 5 ) . س : به پيرامنش . ( 6 ) . م ، ل ، س : به تابش .