شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٠

حكايت [ شيخ كامو قدّس سرّه ] « 2 »

در آن عهد گفتش كه اى پير عَهد * چو مردان سپردى ره كسب و جَهد

4055 چو در عهد و پيمان درست آمدى * درين راه چالاك و چُست آمدى

به منزل رسيدى و قايم شدى * چه قايم كه بينا و عالم شدى

يكى درّ شاهى در اسرار تُست * چو خورشيد تابان ز رخسار تُست

سَمىّ حبيب و حبيبش منم * سُلوكى نبيند كاديبش منم

به عقد اندرآور يكى بكر خوب * كه باشد چو اسرار ما در قلوب

4060 كه هم كفو بايد در آغاز كار * مبادا كه مرآت گيرد « 1 » غبار

بناليد شيخ و بگفت اى كريم * سَميع و بصيرى عليم و حكيم

تو آگه ز سِرّ درون منى * محيط و خبير برون منى

نود سال عمرم گذشت اى خديو * ز لطف تو تسليم « 2 » من گشت ديو

به هنگام پيرى كه زورم « 3 » نماند « 4 » * به جز ساز و برگ « 5 » قبُورم نماند « 6 »

4065 كجا باز گويم من اين امر حق * بگو « 7 » با كه بتوان نمود اين ورق

دگر امر فرمود و تعجيل كرد * حكايت ز توريت و انجيل كرد

كه ما مىتوانيم بىكسب و كار * كه در برگشاييم بر دوستدار

و ليكن در اظهار اسباب و گفت * شود نور حكمت به اسرار « 8 » جفت

ز جبر آن هويدا « 9 » نگردد يقين * كه جبرى نيابد حياتى ز دين « 10 »

4070 كه از عشق يا بى دو چشم بصير * سزد گر بلافى ز جبر اى فقير

كه عاشق ندارد غَم كاروبار « 11 » * نجويد به جز يار در هر ديار

همه يار گويد همه يار يار * كه جوياى يارَست و فارغ « 12 » ز كار

تو چون يار ديدى ز ره وامگو * چو سُلطان مصرى ز چه وامگو « 13 »

( 1 ) . ل : مرات يابد . ( 2 ) . م : محكوم . ( 3 ) . ل ، س : روزم . ( 4 ) . ج : روزم رسيد . ( 5 ) . م : برگ و ساز . ( 6 ) . ج : رسيد ؛ س : فتورم نماند . ( 7 ) . س : نگو . ( 8 ) . ج ، س : اسباب . ( 9 ) . اصل : هويدا . ( 10 ) . س : حقايق ز دين . ( 11 ) . س : غم روزگار . ( 12 ) . م ، ل ، ج ، س : يارست فارغ . ( 13 ) . س : وامگوى .