شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٧

حكايت [ شيخ كامو قدّس سرّه ] « 2 »

من از وصل و هجران شدم آشكار « 1 » * كه گه شهد نوشم گهى زهر مار

مكن از چنين شهد و زهر احتراز * كزين هر دودل گردد آگه ز راز « 2 »

تو يك‌دم نگهدار دم همچو نى * كه يا بى بسى سِر ز دمهاى وى

ز وصلش كسى گر حكايت كند * نى آن دم فغان و شكايت كند

از آن گفت سلطان سير و سلوك * به سِرّ بصيران و گوش ملوك

4000 كه باشيد پيوسته همچون غريب * كه تا باز [ ببينيد ] « 3 » روى حبيب

كه از درد و هجران حبيبه بسوخت * دو چشم از ظهور دو گيتى « 4 » بسوخت

بسى زد درِ آن حرم اين صنم * كه تا نور بخشد كنون در حَرم

تو در قسم اوّل طلب اين رموز « 5 » * گرت راه بايد به سوى كنوز

كه اين سير روحَست و باب فتوح * چگونه درآرم من اندر شروح

4005 چو نى در فغانم تو چون گوش باش * طلبكار مَى باش و در جوش باش « 6 »

كه باشد بيابى دمى همدلى * چه گر نيست قابل به هر منزلى

جمالى به حج رو در آن مرزوبوم * بكش نقش رملى و رو سوى روم

كه عرفات ديدم مقام بلند « 7 » * سزد بر چنان قد كمان بلند

نه چون كوه طورَست آن سرو ناز * كه گويد كلام و كند ناز و راز

4010 كه در كوه عرفات نبود حجاب * مقام حضورَست و نقل و شراب

به مروه بود دايما اضطراب * به راه صفا باش اندر شتاب

چو جانت صفا ديد رستى ز غم * بنوش آب زمزم چو هاجر مَرَم

كه شيخ عراقَست خون در بصر * چو جان سماعيل تشنه‌جگر

به اميد دلدار در مىزند * عقيق يمانى به زر مىزند

4015 رود آب چشمش به رخسار زرد * هم از درد ، زَر كرد روى چو ورد

( 1 ) . م : شدم رازدار . ( 2 ) . س ، مصراع دوم : [ كزين هر دودل مىشود جاى راز ] . ( 3 ) . اصل : ببينند . ( 4 ) . م : دو عالم . ( 5 ) . ن ، ج ، س ، مصراع اول : [ تو در اول سفر جو اين رموز ] . ( 6 ) . ج ، س : مىباش و خاموش باش . ( 7 ) . م ، مصراع اول : [ به عرفات ديدم نهالى بلند ] .