شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٣٠١

ابتداى نظم كتاب « 15 »

تو خونخواره « 1 » بودى بسى چون جنين * چو مهپاره گشتى چرايى غمين

بسى تاب ديدى درين « 2 » رهگذر * كه باشد « 3 » ببينى تو آثار در « 4 »

چو قدت بگويم « 5 » حديث بلند * كه هستم حريف كمان و كمند

چه گر در كمند دو زلفت فتاد * دلم كو خلاص از كمندت « 6 » مباد

و ليكن ندارم ازين بند باك * كه دارم چو آتش دلى سوزناك « 7 »

3505 دل آتشينم ز مهر تو سوخت * به قد تو خيّاطم اين جامه « 8 » دوخت

تو چون شمع خود را بر آتش زدى * در آن آتشِ دل دمى خوش زدى « 9 »

نگر تا نگردى كنون هوشيار * خليلانه مگذار دست از شرار

كه اين دم خليلى خليلى خليل * مهِل تا درآيد برت جبرئيل

كه گر عقلت « 10 » اين دم شود راهزن * زناكار باشى بر مرد و زن

3510 تو آگاه دل باش و در نار باش * خدا را درين حال بيدار « 11 » باش

كه اين دم صراط تو گشته عيان * مجنب و مجوى « 12 » و مباش و ممان

كه جز يار دلجو درين خانه نيست * درين خانه اخبار و افسانه نيست

تو چون بنده بودى كنون شه شدى * ز اسرار مردان چو آگه شدى

به نو زنده گشتى به روح اياز * كنون دل نگهدار و جان در مباز

3515 كه اقبال اعمال سير « 13 » و سلوك * ملايك نمايند بهر ملوك

نهال تو بُد تشنه در ملك خاك « 14 » * به اقبال مالك شدى آبناك

( 1 ) . ل : چو خونخواره . ( 2 ) . م : تاب بردى بريين . ( 3 ) . ل : چه باشد . ( 4 ) . م ، مصراع دوم : [ كه تا باز شد بر تو اين باب و در ] . ( 5 ) . س : بگويى . ( 6 ) . س : خلاص از دو زلفت . ( 7 ) . س : دردناك . ( 8 ) . س : خياط من جامه . ( 9 ) . م : بيت : چو شمع ار چه خود را به آتش زدى * درين سوز ليكن دمى خوش زدى ( 10 ) . س : غفلت . ( 11 ) . س : حال در نار . ( 12 ) . س : محبت مجوى . ( 13 ) . اصل : سير ؛ ج : اعمال و سير . ( 14 ) . ج ، س : تشنه بر روى خاك .