شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٩

در بيان آنكه مطلوب حقيقى مدّتها طلبكار طالب مىباشد ، و او از آن معنى بىخبر ، « 12 » و به مقتضاى إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها

كه آن شه بصيرَست چون نور دل * چه گر هست مشغول اين آب و گل

كه از بهر دل ساخت حق آب و گل * تو در گل نگهدار زنهار دل

كه در خاك و در باد و در آب و نار * يكى گنج مخفيست اى شهسوار

تو اين خاك از بهر گنج روان « 1 » * چو خاكش نگهدار نى همچو جان

3300 برِ پير داناى سرّ و نهان * چه حاجت به تكرار حرف و بيان

كه دانا ندارد نظر جز به دل * كه گل‌خواره باشد نزار و خجل

ندارم « 2 » درين سفر جز مدح شاه * حبيب الهست ازين سِر گواه

كه از عشق آن مه چو شمع طراز * حقيقت درآمد به حرف مجاز

تو از چشم صورت مبين « 3 » اين كتاب * كه مخمور داند چه باشد شراب

3305 تو صورت بيفكن به معنى نگر * كه غايب ز معنيست اهل صُور

بدان شمع خودسوز گيتىفروز * كه پروانه گشته ازُو همچو روز

بدان نور مخمور « 4 » « 5 » عالم‌نواز * كزان نور احمد شده سرفراز

بدان آفتابى كه هست او قديم * كه حيدر ازُو گشت بىخوف و بيم

بدان نجم روشن كه زهره لقاست * كه مِرآت شاه است و عين رضاست

3310 بدان حسن « 6 » صافى كه گشته حَسن * كه شادَست از آن خُلق باغ و چمن « 7 »

به خون حسين قتيل شهيد * كه جز عشق نبود دليل سعيد

درين سفر جز ذكر مَردان مجوى « 8 » * خدا را ز مردان تو سامان مجوى « 9 »

كه مردان نجويند جز عشق و درد * تو بىدرد نزديك ايشان مگرد

ازين درد جانم سراسر بسوخت * به درد اين دو چشمم « 10 » ز عالم بدوخت

3315 ورق پاره سازم قلم بشكنم * به‌يك‌باره پرده به هم بَردرم

( 1 ) . ج : نهان ؛ م ، مصراع اول : [ تو اين خاكدان بهر گنج روان ] . ( 2 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س : نگفتم . ( 3 ) . م : به چشم صور بين مبين . ( 4 ) . م : به آن نور مستور . ( 5 ) . اصل : عالم . ( 6 ) . ن : خلق . ( 7 ) . م : بيت : به آن پيكر صاف كوشد حسن * كه شد تازه از خلق او هر چمن ( 8 ) . م ، ن ، ج ، س : مجو . ( 9 ) . م ، مصراع دوم : [ ز مردان خدا را كه سامان مجو ] . ( 10 ) . م : همين درد چشمم .