شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٤

اشارت به معنى يا مقلّب القلوب و الابصار ثبّت قلبى « 5 »

جهان كرد غرق نمك « 1 » شبنمش * چه گويم چه‌ها ديد چشم از غمش

نداند خرَد سرّ يارىِ دل * تو از چشم دل پرس زارىِ دل

چو چشمم بر آن چشم پرخون فتاد * فغان درونى به بيرون فتاد

2695 در اين حال گفتم نگهدار دل * خدايا « 2 » بدين زار بيمار دل

كه يعنى نگهدار مى در سبو * كه بىعشق نبود به جُز رنگ و بو « 3 »

توان بندگى كرد در عشق و بس * كه بىعشق خدمت نكردَست كس

به طاعت مخوان اين ركوع و سجود * كه دورى فزايد ز حىِّ ودود

از آن دم چه گويم كه دل شاد شد * چه گر در چه افتاد آزاد شد

2700 هرآن دل كه عاشق شود زنده شد * چه زنده كه جاويد پاينده شد

تو خواهى درآيى درين زندگى * متاب اى نظرجو سَر از بندگى

كه اسرار عشق و دم زندگى * نهانَست و فاشَست در بندگى

شهنشاه هستى و داراى كيش * در بندگى زد نه از بهر خويش

كه مختار حق بود و مِرآت كُل * چو آب حياتَست در ذات كل

2705 جز از مدح شاه گيتىفروز * هر آن‌كس كه از طالع سعدناك

يگانهء زمان گشت و شد بىزوال * زبان گر زند دم دهانش بدوز « 4 »

جمالش عيان ديد در آب و خاك * نيابد دگر ز آب و آتش ملال « 5 »

حقيقت در اين پيكر دلپسند * درآمد چو در باغ سرو بلند

نه ناموس بيند نه ننگ و نه نام « 6 » * همه دوست بيند يقين و السَّلام

2710 جمالى خدا را بدر پرده فاش * كه باشد ببينند نشو نماش

( 1 ) . ن ، س ، ك : عرق . ( 2 ) . ج ، س ، ك : خدا را . ( 3 ) . س : رنگ بو . ( 4 ) . ج : دهانش بسوز ؛ س : نهانش بسوز ؛ ك : هر دو صورت را آورده است . ( 5 ) . ج ، س ، ك : آتش زوال . ( 6 ) . س : نه نيك و نه نام .