شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠

حكايت شيخ صدر الدين [ شنوى ] « 1 » و به رويت [ حضرت ] « 2 » مصطفى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - « 3 » مشرف شدن و رفتن به ديدار بابا احمد طرق به اشارهء آن حضرت از بهر تصحيح حديث . « 4 » « * »

اجزى به » « 1 » ، در حرم‌سراى دل و حريم عزّت ، كه حجّ البيت عبارت از آنست ، درآيد و به شرف « 2 » مشاهده و فوز ، به لقا فايز گردد و السّلام . « 3 »

زمانى مبادا كه آن سرو ناز * نباشد مقابل چو شمع طراز

2630 [ زمانى مبادا ] « 4 » كه آن نور پاك * نباشد ظهورش درين آب و خاك

كه بىروى او خود چه باشد حيات * نباشد حيات آنكه ندهد ثبات

حيات از براى ثبات آمدست * صلاة از براى زكات آمدَست

چه دانى چه باشد صلاة اى پسر * كه چون شه نگشتى ز خود بىخبر

نگشتى غنى از خدا در نماز * چه دانى چه باشد زكات نياز « 5 »

2635 ادا كن نماز و عطا كن ثمار * كه اجرش « 6 » بيابى به روز قرار

اگر در نمازت قرارى بود * يقين باغ فتحت ثمرها « 7 » دهد

بده ساقى آن جام گلرنگ صاف * بگو « 8 » چند گويم سخن در غلاف

به قدّ تو دارم اميد بلند * كه آزاد بادا ز باد گزند

كه جامم پياپى دهى اى « 9 » غلام * كه مَى مىرساند ز جانان پيام

2640 دررها ازين بحر آرى به كف « 10 » * كه قدرش « 11 » نداند جز اهل شرف

به گفتار عشق تو اقبال « 12 » به * زبان از حديث دگر لال به « 13 »

( 1 ) . ر . ك : فرهنگ مأثورات ، ص 304 . ( 2 ) . م : بهره‌مند گرداند از اين سبب در نظم قرآنى ذكر صلاة مقدم بر ذكر زكات است و تأخير ذكر صوم از زكات از اين جهت است كه در اداء زكات بايد كه شخص از التفات به مثوبات و نظر بر عوض صائم و ممسك باشد تا به مقتضاى الصوم لى و انا اجرى به در حرم‌سراى و حريم عزت كه حقيقت حج البيت عبارت از آن است داخل شود و به شرف . ( 3 ) . ن ، ج ، س ( كلا ) : در بيان آنكه مصلى چون در صلوه غنى گردد بقرب الهى برو لازم مىشود كه ديگران را از آن نعمت بهره‌مند گرداند ( س : كند ) ازاين‌جهت در اخبار ذكر صلاة متعقب ( س : متعقب ) زكات است و سر تأخير ذكر صوم از زكات آن است كه در زكات دادن بايد كه ( س : بر ) شخص صائم باشد از التفات به ثواب آن . ( ل : و السلام ) ، بقيهء جمله را ندارند . ( 4 ) . اصل : مبادا زمانى . ( 5 ) . س : زكات و نماز . ( 6 ) . س : اجرت . ( 7 ) . س : ثمارى . ( 8 ) . س : مگو . ( 9 ) . ل : بده اى غلام . ( 10 ) . م ، مصراع اول : [ دررها ارين بحرت آيد به كف ] . ( 11 ) . س : قدرت . ( 12 ) . اصل : اقبال . ( 13 ) . م ، مصراع دوم : [ زبان از دگر گفتگو لال به ] .