شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢١٩
توجه نمودن حسين منصور به مملكتى « 7 » و تفحّص نمودن ابى حفص كه شيخ آن شهر بود از احوال « 8 » او و فرستادن مريدان به استقبال « 9 » و ناشناختن « 10 » مريدان « 11 » او را [ از جهت بىتكلفى ] « 12 » . [ و بازفرستادن شيخ ايشان را ] . « 13 »
بگفتا ندانم كه منصور كيست * كه ناظر شناسد كه منظور كيست
مريدان از ان « 1 » پير غافل بدند * رسيدند ازين ره بدان ره شدند
تهىدست با « 2 » پيش پير آمدند * كبيرانه رفته صغير آمدند
2105 از ايشان بپرسيد پير دلير * كه شرحى بگوييد از ان ژنده‌شير « 3 »
بگفتند با شيخ آن قوم گيج * كه ديديم در ره بسى تاب و پيچ
بسى سعى كرديم و سير و طواف * نياريم گفتن به رويت گزاف
يكى پير ديديم شوريده‌بخت * چو مستى فتاده به پاى درخت
سگى سر نهاده ابر پاى او * كه سيماش ماند به سيماى او « 4 »
2110 تو گويى كه فرزند صلبى اوست * به سان دو آيينه‌شان روبروست
نه طبل و علم بود و نى كوس و صنج « 5 » * نه اسب و شتر بود نى مال و گنج
گر او شيخ بودى بُدى طمطُراق « 6 » * وصالى نمودى ز بعد فَراق
بخنديد شيخ و زبان برگشاد * كه منصور وقتَست و سُلطان داد « 7 »
دگرباره بايد بر او شدن * ورين سو نبينيد از « 8 » آن‌سو شدن « 9 »
2115 چو خضر ار گريزد نباشد عجب * كه در راه بنهد « 10 » همه گام چپ
جهان را شناساست از عين راست * جهانش نداند « 11 » كه بحر صفاست
بياريد زودش كه روح منَست * حيوة من است و فتوح منَست
مريدان سرگشته بار دگر * قدم مىنهادند « 12 » زير و زبَر
به نزديك آن شير غرّان شدند * چو بنده ثناخوان سُلطان شدند
2120 تحيّات آن پير مشتاق زار * رساندند و گفتند اى مردِ كار
( 1 ) . ن : كزان . ( 2 ) . ج ، س ، ك : تا . ( 3 ) . ج ، س : زنده پير . ( 4 ) . ل ، مصراع دوم : [ كه سيماش بودى چو سيماى او ] . ( 5 ) . ل ، ك : سنج . ( 6 ) . ك : بدين طمطراق . ( 7 ) . ج : راد . ( 8 ) . ل ، ك : نبينيد آن . ( 9 ) . س ، مصراع دوم : [ و زين سو نبايد بدان‌سو شدن ] . ( 10 ) . س ، ك : ننهد . ( 11 ) . ن ، س ، ك : جهان غافل از وى . ( 12 ) . ك : قدم برنهادند .