شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

در تاويل آيهء كريمهء « 12 » فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ

تو تا خواب « 1 » بينى خدا و رسول * چو بيدار گردى « 2 » ملولى ملول

تو بيدار باش و خدا را ببين * به دريا روان آ « 3 » و ما را ببين

چو ماهى در آب و چو مه در سحاب * همىجوى تعبير اين حُلم « 4 » و خواب

كه تعبير مغزَست و خواب تو پوست * تو گر مغز خواهى نگهدار دوست « 5 »

تو باور ندارى كه بيدار نيست * درين شهر و كشور خبردار نيست

از آن خاك پاى معبّر نه‌اى * كه پويا و « 6 » جوياى آن سر « 7 » نه‌اى

تو تعبير و تقويم كهنه « 8 » مخوان * كه تقويم كهنه فزايد زيان

عيان بين جمالش « 9 » اگر زنده‌اى * بجو سِر سلطان اگر بنده‌اى

جمالى ز شفقت بيفزا « 10 » دليل * ز اسرار و تعبير و خواب خليل « 11 »

در تاويل آيهء كريمهء « 12 » فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ

در تاويل آيهء كريمهء « 12 » فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ « 13 » أَنِّي أَذْبَحُكَ « 14 » و « 15 »

خليل اندر اوّل كه ره مىسپرد * كه نقش بتان را ز دل مىسترد

چو بتهاى صُغرى به هم درشكست * كمر بهر ميدان كبرى ببست

طلبكار و جوياى ديدار « 16 » بود * چه گر پشت و رويش همه يار بود

درونش چو آتش برونش چو گل * كه ساقى نهانش همىداد مُل

چو مى جوش مىزد ابر ياد دوست * ندانست « 17 » يارش چو مى در سبوست « 18 »

( 1 ) . س ، ك : تو در خواب . ( 2 ) . ن ، س ، ك : بيدار گشتى . ( 3 ) . ن ، م ، ل : روان آى . ( 4 ) . ل ، س ، ك : علم . ( 5 ) . ج ، ك : پوست . ( 6 ) . ل : پوياى و . ( 7 ) . ج ، س ، ك : هر سر . ( 8 ) . كهنه . ( 9 ) . ل ، ج ، س ، ك : جمالش عيان بين . ( 10 ) . ل : بيفزاى . ( 11 ) . م ، مصراع دوم : [ ز اسرار تعبير خواب خليل ] ، ك : بعد از اين بيت دارد : گفتار . ( 12 ) . ن : در بيان آيت كريمهء ؛ ج ، ك : در بيان كريمهء . ( 13 ) . ل : المنام الآيه ؛ ج ، س : المنام الى آخر ؛ ل : المنام الى تمام القصه . ( 14 ) . س ، ك : المنام اذبك . ( 15 ) . م : در دنباله دارد : أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذا تَرى قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ الآيه . ( لقمان / 17 ) . ( 16 ) . م : دلدار . ( 17 ) . ن ، ج ، ك : چه دانست . ( 18 ) . ك : كه مى در سبوست .