شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٨

تمثيل « 13 »

در آن آب جست از پى استخوان * فروبسته چشم و گشاده « 1 » دهان

فتاد از دهان استخوان خودش « 2 » * همين بود انجام فكر بدش

حسد كرد ويران بسى خاندان « 3 » * حسَد تيغ سودَست و يار زيان

تو گر سود خواهى حسَد درمپيچ * اسير حسد هيچ دان هيچ‌هيچ

غرض مشنو اى دوست اين نصح راست * چه گر راى نَفعَست در انكار ماست

1925 رها كن لجاج و طلب كن علاج * كه از خود نگردى صحيح المزاح

تو خواهى كزين ره به منزل رسى * به نزديك داناى كامل رسى

به پيش فقيران ز خود مرده باش * به دل زار و مشتاق و آزرده باش

كه تا روز حشر اى طلبكار دوست * در آن صفى درآيى كه بازار اوست

تو در خود طلب كن به جان « 4 » مسكنت * كه جانان نخواهد جزين « 5 » مسكنت

1930 تو خود را بينداز « 6 » و خود را مباش * اسير خيالات سودا مباش « 7 »

تو در خود طلب كن ره بندگى * كه بى خود نيابى « 8 » چو من زندگى

جمالى ابا خود هم‌آغوش شد * چو باز شهنشه خاموش « 9 » شد

اگر قدّ آن شمع عالم‌فُروز * نسوزد درونم به صد تاب و سوز

كه شوخَست و مكار و بس دل‌فريب * از آن دل به تابَست و جان ناشكيب « 10 »

1935 بدوزم دهان و بسوزم جگر * كه تا عشق سركش چه آرد دگر

چو از عشق بود افتتاح كلام * بر آن هم سخن ختم شد و السلام

تمّ و الحمد للّه ربّ العالمين و صلى اللّه على محمد و آله و سلم . « 11 »

( 1 ) . اصل : گشاده . ( 2 ) . س : خدش . ( 3 ) . ج ، ك : بسى خان‌ومان . ( 4 ) . ل ، ن ، ج ، س ، ك : دلا . ( 5 ) . م : آن . ( 6 ) . س : بينداز . ( 7 ) . د ، ل ، ن ، ج ، س ، ك ، مصراع دوم : [ خلاص از دو زلف چليپا مباش ] ؛ البته « د » در حاشيه و در كنار همين مصراع دارد . [ ص اسير خيالات سودا مباش ] . ( 8 ) . ن ، ج : بيابى . ( 9 ) . ل ، س : خاموش . ( 10 ) . ل : بس ناشكيب . ( 11 ) . د ، ( كلا ) : [ تم الكتاب بعون رب الارباب و الحمد اللّه على اتمامه و الصلاة على اتمامه و الصلاة على محمد و آله ] ؛ ل ، ( كلا ) : [ تم القسم الاول من الكتاب شرح الكنوز و الحمد اللّه رب العالمين و صلاة و السلام على محمد و آله و صحبه وعدتم و سلم ] .