شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

در بيان احوال بعثت حضرت ختمى « 4 » رسالت پناهى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - و اظهار نبوّت و اختيار مقاسات هجرت . « 5 »

جهان گر ببيند جمالش به خواب * قيامت درآيد به صد اضطراب

تو زان مست خويشى و غفلت‌پذير * كه تا پى نبردى « 1 » ز شمع منير

1605 كه مردان ز خدمت رهى يافتند * نه چون مبتلايان سخن بافتند

به هرجا كه بينى يكى سَربلند * به بام بلندان كمند اوفكَند

به همّت‌بلندان نشين اى فقير * كه در برگشايد به رويَت امير

كه بردار و ايوان بيگانگان * نتابد فتوحى ز ايمان جان

تو ايمان جان گر بدانى كه چيست * دگر چون زنان خود نخواهى تو زيست

1610 چو فتح خدايى جهان ساز كرد * به عالم محَمّد سرافراز كرد

ابر مكّه بنمود اوّل « 2 » نظَر * نديدند رويش وُفود سقَر « 3 »

حسد برفزودند و جنگ و جدال * چو آن قوم كوفى ابر قصد آل

چو سلطان بخت « 4 » و شهنشاه جود * جمال رسالت « 5 » به عالم « 6 » نمود

غريبانه آن شه به كوه و به دشت * همىگفت رَمزى ز هر « 7 » سرگذشت « 8 »

1615 بسى شفقت افزود بر خاص و عام * كه از لطف و رحمت شود كس امام

ابر مكّيان و حجَرزادگان * فتوحى نشد ليك از آن شه عيان

عنايات و شفقت چو از حد گذشت * نشد هيچ نفعى در آن بوم و دشت « 9 »

بسى آزمودم من اندر جهان * كه سودى ندارد زر رايگان

ز جور و جفاى حجرزادگان * به جز راى هجرت نديد آن زمان

1620 چو شب گشت آن شاه گيتىفروز * به سوى مدينه روان شد چو روز

به معنى چو شه بود و صورت فقير * از آن خفت بر خوابگاهش امير

ندانم در آن مرز بيگانگان * اميرم چگونه نگه داشت جان

( 1 ) . ن : كه تابى نديدى . و ل : كه تابى نبردى . ( 2 ) . ل : بنمود از اول . ( 3 ) . وقوف سفر . ( 4 ) . ن ، ج ، س : وقت . ( 5 ) . اصل : رسالت . ( 6 ) . اصل : عالم . ( 7 ) . م ، ل ، ج : بهر . ( 8 ) . س ، مصراع دوم : [ همى رمز بودى بهر سرگذشت ] . ( 9 ) . ن : كشت .