شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

در بيان تأويل « 6 » قالَتْ نَمْلَةٌ يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ

تو گويى حديث جدايى و درد * نگارت نمايد رخ همچو ورد

پس آنگه بگويد دلارام من * كه بر خاكيان بر تو پيغام من

1535 بگو وصف رويم ابا خاكيان « 1 » * كه قدرم ندانند افلاكيان

به طاعت فزايند و تسبيح و ذكر * چو طفل نوآموز فارغ ز فكر

ستاره شمارند بر آسمان * ز خود غايبند و غم دوستان

تفاخر به افلاك و هيئت كنند * كه تا رخنه در دين و ملّت كنند

زمين در نبينند گنج گران * ز افلاك جويند سرّ جهان

1540 تو پيغام پنهان پنهان ببَر * به خاكىنهادان بىپا « 2 » و سَر

كه هستند مشتاق ديدار ما * برِ خلق بيكار و در كار ما

نه پيوند دارند و نه « 3 » برگ و ساز * هميشه « 4 » به دردند و با سوز و ساز « 5 »

نخواهند رويى به جُز روى من * همه مست محراب ابروى من

چو زلفم همىدون « 6 » به تاب اندرند * چو نوك سنانم شتاب اندرند

1545 وطن شان نباشد به جز كوى من * ندارند ميلى به جز سوى من

گواه قديمند بر ذات من * شناساى خويشند و مرآت من

جهان‌بخش كردم ابر غايبان * ندادم به جُز خود بدين صائمان

نديدند مالى ز ملك امير * يتيم زمانند و زار و فقير

نصيبى « 7 » ندارند از آز و هوس * من ايشان نوازم در اين خاك و بس « 8 »

( 1 ) . م : تو با خاكيان ؛ ج : ابر خاكيان . ( 2 ) . س ، ك : نهادان و بىپا . ( 3 ) . ن ، ج : نى . ( 4 ) . اصل : هميشه . ( 5 ) . اصل : ساز . ( 6 ) . ل ، ج : همىدان . ( 7 ) . ل : نشانى . ( 8 ) . ك : بعد از اين بيت دارد . غزوه حضرت رسالت ( ص ) .