شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

رفتن شاهزاده شهر به شهر در طلب مرشد عليم و اشارت « 13 » به معنى خبر همايون اثر اطلبوا « 14 » العلم و لو با الصّين « 15 » و السّلام . « 16 »

بگو تا يتيم ستم‌كش كجاست * كه جانم ز هجرش چو دل در بلاست

چنين گفت راوىِ ره‌دار ما * كه شد در دو گيتى نگهدار ما

1480 كه شهزاده دلجوى « 1 » آزادگان * به هر سو همىشد پى زاد جان

كه باشد بيابد هم‌آواز دل * در اين راه فرضَست همراز دل

كه فرمود داناى فاش و نهان « 2 » * ابا مرد طالب كه جويد نشان

كه مىگرد و مىجو يكى رازجو « 3 » * به چين دو زلف و دو ابروى « 4 » او

تو گر علم خواهى بدانى كجاست * به چين دو ابروى ترك خطاست

1485 علوم لدنّى كه كشفَست و حال * طلب كن خدا را در اين « 5 » زلف و خال

كه عالم پريشان از آن كج‌نماست * حديث درستست و گفتار راست

كه علم زبانى « 6 » ندارد فروغ * چه مستى نمايد « 7 » بگو جام دوغ

نشانت « 8 » به چين داد شاه عرب * تو در چين و غافل ز عيش و طرب

به بند دو زلفش گرفتار شو * به امّيد وصلش ابردار شو

1490 چو منصور گشتى ابردار او * خبردار اويى « 9 » خَبر « 10 » دار او

اسير محبت برد ره به علم * كه اهل محبّت گرايد به حلم

به آهسته گويد « 11 » سخن نرم و تر « 12 » * بگويم دو حرفى از اين فاش‌تر

تو عالِم كسى دان كه در ملك چين * خبردار كفر است و داراى دين

دگر عالم او دان كه در رهگذر * تواند جدا كردن از خير ، شر « 13 »

1495 بود عالم آن كو « 14 » ازل تا ابد * بپرسى بگويد ز نيك و ز بد

( 1 ) . ك : كه شد راد و دلجوى . ( 2 ) . ن ، ج ، س ، ك : سر و نهان . ( 3 ) . س ، ك : يكى را چو دو . ( 4 ) . ل : به ابروى . ( 5 ) . ج ، س ، ك : در آن . ( 6 ) . ك : كه عالم زمانى . ( 7 ) . د ، ل ، ج : فزايد . ( 8 ) . ج : اشارت ؛ ك : بشارت . ( 9 ) . ل : راهى . ( 10 ) . د : كاتب نوشته [ خبر ] و در بالاى اين كلمه بعد از نوشتن حرف « خ » نوشته [ نظر ] . ( 11 ) . ل : گويم . ( 12 ) . س ، ك : نرم‌تر . ( 13 ) . س : جدا كرد از خير و شر . ( 14 ) . ك : آن كز .