شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٧٨

تتمهء حكايت

گر اين بحر در نهر دهر آورى * ولايت چو گنجى به شهير آورى

ز شهرىِ دهرى « 1 » ولايت مجو * ز زاغان طريق هدايت مجو

كه هدهد شناسد ره آب صاف * سليمان نديدى ز هدهد ملاف « 2 »

1395 بگويم چه باشد معانى گنج * تجلّىِ عشقَست ابا « 3 » درد و رنج

جمالى از اين گنج معمور شد * وز ان نور شمعش على نور شد

تو پروانه گرد و بسُوز و مباش * پس آنگه شود بر تو اين رمز فاش

چو جسمت نماند همه جان شوى * چو اينت فنا شد « 4 » همه آن شوى

تتمهء حكايت

تتمهء حكايت

چو درّ يتيم شهنشاه دل * كه سالار جان است و آگاه دل

يتيم حزين مدينى سرشت * به امّيد ديدار و باغ بهشت

به نزديك آن گنج « 5 » ويرانه شد * چه گويم كه ساقى به ميخانه « 6 » شد

اگر دُور موسى « 7 » خضر بود پير * كنون پيرِ خضرَست طفل صغير « 8 »

جوانى كه بستد دل از دست پير * انيس فقيرَست و جان امير « 9 »

1405 نگهدار گنجست و داراى رنج « 10 » * ز رنجش چه باكَست داراى گنج

من اين گنج و رنج ار كنم آشكار * نه مفلس بماند نه كار و نه بار

همان به كه اين گنج باشد نهان * ابر چشم « 11 » جهّال و اهل زمان

كه چيزى كه آسان بود بىگمان * ز دستت بيفتد « 12 » يقين ناگهان

كه مضطر دعا گرددش مستجاب * منه گنج اى دل به جز در خراب

( 1 ) . س : ز شهرى و دهرى . ( 2 ) . س : به لاف . ( 3 ) . ن ، ج ، س ، ك : با . ( 4 ) . س ، ك : اينت نماند . ( 5 ) . د ، ك : گنج و ويرانه . ( 6 ) . ن : ساقى ميخانه . ( 7 ) . ن ، ج ، س ، ك : بدوران موسى . ( 8 ) . ج ، س ، ك ، مصراع دوم : [ انيس ( س ، ك : امير ) فقير است جان امير ] . ( 9 ) . ج ، س ، ك ( كلا ) : كنون خضر وقت است و طفل صغير * جوانى كه بستد دل از دست پير ( 10 ) . د : درياى رنج . ( 11 ) . ن ، س : ابر قوم . ( 12 ) . س : نيفتد .