شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

اشارت به سبق ارتباط حقيقى و رقيقهء « 11 » عشقى ميانهء « 12 » ذات ابليس و روح انسانى و طرد 1005 غيرت الهى او را به [ حسب ] « 13 » ظاهر در مراتب اكوان « 14 » و مظاهر . « 15 »

چو سلمان كه پيش از ظهور نبى * همين نكته گفتى به شيخ و صبى

كه يارم كه ديد و كه دارد نشان ؟ * كه جانم از آن مهر دارد فغان

به روى زمين بر « 1 » به جان مىطپيد * چو مخمورِ مخمور سوى نبيد

به درد و به داغ و به سوز و نياز « 2 » * ابر روى اين خاك كردى نماز

نباشد مكانى به روى زمين * كه شيطان نكرده بر او صد حنين « 3 »

1015 كه مىديد در خاك سرّى عجب * از آن سِر كه بنمود شاه عرب

هر آن سَر كزين سِر ندارد خَبر * ز اسرار مردان نيابد اثر

چو يزدان طلبكار آيينه شد * كه عالم به ترتيب و آيين نبُد

بفرمود مشتى ازين خاك پاك * كه افلاك از آنَست چون نور پاك « 4 »

ربودند از آن خاك افلاكيان * به امر خدا و به ميل كيان

1020 از آن پيش كآرند « 5 » آن خاك تود * جدا كرد حق در نهان آن وجود

ظهور دو گيتى از آن پشت بود * كه شيطان خبردار آن مشت بود

چو آن خاك غمگين به آب بهشت * نگارم به باد و به آتش سرشت

چهل روز ابر دست و بازوى خود « 6 » * همىساخت روى « 7 » چو مهروى خود « 8 »

جمال و جلال « 9 » اندر آن رو نهاد * چه خَمها كه در چشم و ابرو نهاد

1025 هر « 10 » آشفتگى كه در جان ماست * از آن زلف پرپيچ چوگان‌نماست

در آن درج گوهر كه گويا نبود * يكى لعل بنهاد و غوغا فزود

چو بيرون « 11 » آن درج « 12 » با زيب كرد * يكى نام او بِه يكى سيب كرد « 13 »

نظر بر سراپايش افكند باز * بِاستاد آدم چو شمع طراز

( 1 ) . س : پر . ( 2 ) . ن ، س ، مصراع اول : [ به داغ و به درد و بسوز و نياز ] . ( 3 ) . س : صد چنين . ( 4 ) . ل ، ن ، ج ، س ، ك ، مصراع دوم : [ كه افلاك از آن خاك شد نور ناك ( س ، ج : پاك ) ] . ( 5 ) . ل : كاوند ؛ س : پيش آرند . ( 6 ) . ل : خويش . ( 7 ) . ل ، س : رويى . ( 8 ) . ل : خويش . ( 9 ) . س ، ك : نهان و نهان . ( 10 ) . ك : بر . ( 11 ) . س : مردن . ( 12 ) . ك : لعل . ( 13 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س ، ك ، مصراع دوم : [ چگويم كه نامش به و سيب كرد ] .