شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

رجوع به حكايت سالك عاشق در خدمت پير و ملامت كشيدن او از « 9 » ظاهربينان و اشارت به معنى حديث انا « 10 » عند المنكسرة قلوبهم . « 11 »

دويدم نديدم دل « 1 » رازجو « 2 » * شنيد ار كسى گو به من بازگو « 3 »

ابر خاك شيراز پرسوز و ساز * كنون در فغان چو دل در نماز

نه گر « 4 » شمع روشن شب آرد گذار « 5 » * كه جانم ز سوزش بگيرد « 6 » قرار

بسوزم بريزم چو پروانگان * بگفتم روشهاى آن ره‌روان

جمالى به امّيد جام صَبُوح * روان كن دو حرف از بيان فتوح

745 كه بو الفتح من پير بُوداق خان * ابر فكر فتحَست و سير جهان

درين سير و گردش كه آيد « 7 » به پيش * به پايش فشانم دررهاى خويش

هلا بهر سالك در اين داستان * حكايات گويم ز ارديستان « 8 »

رجوع به حكايت سالك عاشق در خدمت پير و ملامت كشيدن او از « 9 » ظاهربينان و اشارت به معنى حديث انا « 10 » عند المنكسرة قلوبهم . « 11 »

رجوع به حكايت سالك عاشق در خدمت پير و ملامت كشيدن او از « 9 » ظاهربينان و اشارت به معنى حديث انا « 10 » عند المنكسرة قلوبهم . « 11 »

كنون نيك بشنو ز اقبال پير * بيان ضمير مريد خبير « 12 »

كه در پاى پيرَست چون خاك راه * به ظاهر سياه و به باطن چو ماه

برِ خلق خوار « 13 » و برِ حق چو گل * به جامى « 14 » چو زهر و به كامى « 15 » چو مل

به صورت چو دود و به معنى چو عود * زيان‌خواه خويشَست و جوياى « 16 » سود

گرفتار يارَست و بيمار دوست * كه جوياى مغزَست و بيزار پوست

755 برِ خلق مردود و مقبول حق * برين خو « 17 » توان برد گوى سبق

( 1 ) . ج ، س ، ك : دلى . ( 2 ) . م ، ل : جوى . ( 3 ) . م ، ل : گوى . ( 4 ) . س : كز . ( 5 ) . س : كنار . ( 6 ) . ك : نگيرد . ( 7 ) . م : گر آيد . ( 8 ) . ك : بعد از اين بيت دارد : تتمهء حكايت . ( 9 ) . ج ، س ، ك : كشيدن از . ( 10 ) . ج : اشاره به معنى قدسى حديث انا ؛ ك : حديث قدسى انا ؛ م ، ل : ظاهربينان ناخبير و اشارت به معنى كلام هدايت فرجام انا . ( 11 ) . ر . ك : كشف الخفا ، ج 1 ، ص 234 ؛ احاديث و قصص مثنوى ، ص 28 . ( 12 ) . س : مريد و خبير . ( 13 ) . ج : خار ؛ ك : خاز . ( 14 ) . ج : به جايى . ( 15 ) . ج : به جايى ؛ ك : به جامى . ( 16 ) . م : جويان . ( 17 ) . س : بدين خوى .