شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

اشارت به التزام ملامت عشق و كتمان شوق و ديگر نصايح كه سالك را ضرورتست .

ملامت بر اهل قيامت بود * قيامت درآيى « 1 » ملامت بود

قيامت چه باشد بگو قد دوست * سلامت چه باشد حكايات پوست

چو پير اين دررهاى معنى بسفت * بفرمود سرّى كه نايد بگفت

410 حديثش به كامم فروشد « 2 » چو جان * چه گويم ز اسرار گنج گران « 3 »

چو داود وقت و سرافيل عهد * كه صور زبورش درآيد « 4 » به مهد

دو دستم چو دايه به گَهواره بست * دو گوشم ز آواز امّاره بست « 5 »

دو عالم به چشمم چو زندان نمود * ز سستى « 6 » مقام بلندان نمود

دگرباره زلفش چو بر باد داد * شبيخون شب آورد بر بامداد

415 سيه‌پوش غَمّاز جادو فريب * درآمد چو محرم نماندش حجيب

بخنديد و بنشست و دام اوفكند * نبيد عقيقى به جام اوفكند

كمند و كمانش به افكندگى * زره برگرفته زهى بندگى

خوشا دل كه دايم چو ابر بهار * به گيتى رساند ثمار و نثار

كه از گريه دلها منوّر شود * هم از گريه جانها مطهّر شود

420 هم از گريه آدم به حوّا رسيد * ز گريه خضر خواجه در ما « 7 » رسيد

دگرباره رفتم به بازار دوست * پلاس فلاس و خريدار دوست

اشارت به التزام ملامت عشق و كتمان شوق و ديگر نصايح كه سالك را ضرورتست .

اشارت به التزام ملامت عشق و كتمان شوق و ديگر نصايح كه سالك را ضرورتست .

جمالى ابر سوز و سوداى شمع * همه شب بگريد چو سيماى شمع

ز تابش همه شب دلم تا به روز « 8 » * چو شمعَست دايم ابا تاب و سوز « 9 »

425 بدين درد و سوز و گدازم كشيد « 10 » * نگارى كه نامش نيايد به ديد « 11 »

( 1 ) . ل : وراى . ( 2 ) . ج ، س ، ك : حديثش فروشد به كامم . ( 3 ) . ج ، س ، ك : گنج نهان ؛ م ، ن : گنج روان . ( 4 ) . ج ، س ، ك : درآمد . ( 5 ) . ل : اماره رست ؛ ك : ز آز و ز اماره بست . ( 6 ) . ل : ز مستى . ( 7 ) . ل ، س ، ك : دريا . ( 8 ) . س : [ زبانش همه شب دلش تا به روز ] ؛ ك : دلش تا به روز . ( 9 ) . س : تاب سوز . ( 10 ) . س : [ در اين درد و سوز گدازم كشيد ] . ( 11 ) . ن ، ج : نيامد بديد ؛ س : نيامد پديد .