شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

بيان مترقّى شدن در مدارج استكمال و تربيت مرشد صاحب كمال مريد را در حالت منام بىبيان و كلام « 8 » و السّلام « 9 »

مرا در ميان چنان لاله‌زار * من از من جدا كرد چون گل ز خار

بگردم همىگشت چون شير مست * من اندر قدومش چو ماهى به شست

چو حاجى كه گرد حَرم برتند « 1 » * چو حافظ كه تقرير ابجد كند

چو سلطان كه بر بنده آرد نظر * چو بابا كه خندد به روى پسَر

طوافم همىكرد و كف مىفزود * چو مَى در دهانم همىكرد زود

بگفتا تو دانى كه من كيستم * به پايش زدم بوسه بگريستم

چو در چشم ، چشمش بكردم نظر * نظر در نظر شد چه گويم دگر

بدانستم آخر كه آن « 2 » مرتضاست * حبيب حبيست و شير « 3 » خداست

395 به انهار جنّات و كوثر نگر * درين سَر بباز و در ان سَر ببر « 4 »

چو بيدار گشتم از آن خواب خوش * نه چارم بماند و نه پنج و [ نه ] « 5 » شش

چو يكدم برآمد درآمد نگار * همىگفت چونى درين انتظار

نگفتم « 6 » من اندر جوابش سخن * كه ساقى نو بود و خمر كهن

ز حيرت دگرباره خوابم گرفت * چه خوابى كه زور « 7 » شرابم گرفت

درونم پرآتش برونم پرآب * برونم سراب و درونم شراب

ز مشرق چو برزد « 8 » شعاع قديم * ز جانم برون شد « 9 » همه خوف و بيم

بريدم ز خويش و دريدم پلاس * قياسم يقين شد يقينم قياس

چو دامان آن شه گرفتم به چنگ * نه گفتم بماند و نه نام و نه ننگ

دگر گفت پيرم كه اين‌ها همه * خيالَست چون خواب خيل « 10 » و رمه « 11 »

قدم زن چو مردان تو در راه عشق * كه در خود ببينى رخ شاه عشق

و ليكن لباس سلامت بكن * بر اهل سلامت ملامت مكن

( 1 ) . د : كد كند . در حاشيه دارد [ خ برتند ] ؛ م ، ل : كد كند . ( 2 ) . ك : او . ( 3 ) . د : حبيبست شير . ( 4 ) . ج : سر ببر ؛ ك : سر نگر . ( 5 ) . اصل : پنج و شش . ( 6 ) . س : بگفتم . ( 7 ) . س : چو خوابى كه روز . ( 8 ) . ل : پر . ( 9 ) . ن ، ك : برون شد ز جانم . ( 10 ) . ج : خواب و خيل . ( 11 ) . ل ، س : خيل رمه .