شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

بيان مترقّى شدن در مدارج استكمال و تربيت مرشد صاحب كمال مريد را در حالت منام بىبيان و كلام « 8 » و السّلام « 9 »

تو دربند خويش و گرفتار خويش * نبينى نبينى تو دلدار خويش « 1 »

به كين و زحير و به جنگ اندرى * به حرص و به آز و به رنگ اندرى

370 نسوزى چو شمع و نسازى چو شهد * از آن دور دورى كه دورى ز عهد

نه شمعى كه جان تو روشن كند * نه شهدى كه خوانت « 2 » مزيّن كند

نه فكرى كه راهى به شاهى برى * نه ذكرى كه آهى به ماهى برى

به شمع دل‌افروز دلجوى من * به شهد مصفّاى خوش‌خوى من

به آن زلف پُرچين كه زنجير ماست * به نور و صفايى كه در مير ماست « 3 »

375 كه بىعشق و بىدرد و بىسوز و آه « 4 » * نيابى نيابى تو پايان راه

اگر « 5 » طفل بازى كند دور نيست * كه طاعت ز اطفال دستور نيست

چه گر دل سياهى و ريشت سفيد * به سوى كريمان مشو نااميد

جوانا چو دارى برومندگى * به خدمت فزاى و ره بندگى

دو روزى كه صافى چو شمع طراز * چو سِر سير جان كن چو سَر سَر « 6 » مباز

380 جمالى نگهدار فرصت كه يار * به ميدان درآمد به عَزم شكار

به پيش سگانش فكن جان و دل * كه تا نزد « 7 » مردان نگردى خجل

بيان مترقّى شدن در مدارج استكمال و تربيت مرشد صاحب كمال مريد را در حالت منام بىبيان و كلام « 8 » و السّلام « 9 »

بگويم دو حرفى كنون از قضا * چو كوثر بريزم به كام رضا « 10 »

385 به گوش تو گويم كه پيرم چه كرد * در ان باغ خلد و در ان آب خورد

چهار و سه شمع چهل سرو ناز * كمر بسته پيشش چو دل در نماز

( 1 ) . ل ، ن ، ج ، س ، ك ، مصراع دوم : [ نه‌بينى نه‌بينى رخ يار خويش ] . ( 2 ) . د ، م : خانت ؛ ل : جانت ( 3 ) . ج ، س ، ك : پير ماست . ( 4 ) . ل : سوز آه . ( 5 ) . ج ، ك : چه گر . ( 6 ) . ج ، س : صرصر . ( 7 ) . ل ، ن ، ج ، ك : پيش . ( 8 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س ، ك : [ اشارت به تربيت پير ( ل : صاحب كمال ) مريد را در عالم معنى ( ل : فرمايد ) ] ، بقيهء جمله را ندارند . ( 9 ) . د : « و السلام » را ندارد . ( 10 ) . اصل : رضا .