شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

رجوع به مسكن مألوف و به موطن اصلى بعد از تطوّرات احوال و تقلّبات امانى و آمال و گرفتار آمدن مجدّد « 1 » به قيد عشق و به خدمت پير ارشاد رسيدن . « 2 »

كه احوال ماضى و مستقبلم * يكايك همىديد اندر دلم

درآمد به پيشم نهان همچو جان * كه جان خود نهان به ز چشم جهان

چو گنجى كه در كُنج ويران بود * چو مردى كه در خيل حيزان بود

330 ز حيزان نيايد به جز مادگى * ز دستار و طره استش آمادگى « 1 »

چو مه بر جبينش نمودار نيل * كه در هند باشد نشانهاى پيل « 2 »

برآمد ز برجم « 3 » چو آن آفتاب * چو مهتاب بردم از آن ماه تاب

من از تاب مهرش منوّر شدم * چو ماه دو هفته مدوّر شدم

ز مهرش دگرباره گشتم هلال * چه روشن بگفتم حديث وصال

گهى هَمچو آتش گهى همچو دود * كشيدم زيانها به امّيد سود

چو زلفش پريشان شد احوال من * به جز دل ندانست كس حال من

كه دل داند اسرار دلدار و بس * كه دلدار باشد نگهدار و بس

سپردم من اين دل به دلدار خود * كه تا بازگردم به بازار خود

به بازى به بازار دل در ميا * به آزار دلدار و دلبر ميا

340 به ناز و تنعّم تو دلبر مجوى * به دل در تو جز ذكر دلبر مگوى

چو دلبر گرفتى تو دل برمگير * به جز درد دلبر به بَر در مگير « 4 »

چو دلبر درآمد تو بر در نشين * خليلانه يكسر در آذر نشين

چو نار تو گل شد خليلى خليل * به پيش تو بندد كمر جبرئيل

به جبريل و رحمش مكن التفات * كه در ذات جانان نگنجد صفات

345 چو احمد برآمد به اوج بلند * نهادند بر پاى جبريل بند

كه در سِرّ دلدار و دل رازهاست * خموشند و محوند و آوازهاست

مريدان درين ره چنين رفته‌اند * به سوز و گداز و حنين رفته‌اند

( 1 ) . د : در بيرون از جدول در حاشيه نوشته [ ز دستار و ريشه استش آمادگى ] . ( 2 ) . د : فيل . ( 3 ) . ل : ز پرچم . ( 4 ) . ل : دلبر تو در بر مگير .