شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

بيان انكشاف مطلوب و مشاهدهء حال محبوب به عين اليقين در سر منزل استقامت طلب ، و وصول به فناى ملامت و تعب در صورت حكايت واقعه معبّر عنه گشته . « 1 »

محمد مرا نام احمد نهاد « 1 » * چو عُودم به قربتگه شه فتاد

ز عشق جمالش خيالى شدم * به فكر خيالش هلالى شدم

به امّيد وصلش وصالى شدم * جمالش بديدم جمالى شدم

به هردم هزاران درود و سلام * به جان محمّد به صبح و به شام

نيارم درودى جزين در كلام * كه هستم غلام غلام غلام

275 چه پوشم كزان مى خرابم خراب * ز بس مى كه خوردم شرابم شراب

به شش سالگى شه پياله‌ام گرفت * به الماس تيز و مَهاله‌ام گرفت

در اوّل گذشت اين حديث غريب * نبايد نهفتن مرض از طبيب

مجو دل مجو دل به غير از حبيب * همينست قول فقير اديب

ز شاه عرب چون جگرخون شدم * چه گويم چو از خويش بيرون شدم

280 ز بَربَر پريدم به بحر آمدم * وز آن بحر كف‌خو « 2 » به نهر آمدم

به شش ماه و ماهى چو ماهى در آب * در آن آب گشتم چو موج و حباب

به سوداى « 3 » هندوى دلداركش * بگشتم دو ماهى به زنگ و حبش

يكى يار بحرى به چنگم فتاد * همه صاف گردون ز زنگم « 4 » بزاد

چو هندوى زنگى طرّار من * درآمد به ميدان و بازار من

285 نشانهاى گنج و فغانهاى رنج * چه گويم چه گويم از آن مار و گنج

كه بر « 5 » گنج مارست و در مار زهر * بيفشار مار و ز گنج آر بهر

چو همراه گنجست آزار و رنج * مرنج و مرنجان به چنگ آر گنج

چو دل گشت و اصل به داغ حبش * نماند سه و چار و نى پنج و شش

چو يكرنگ و يك‌بين به يكتا بديد * به آثار دردى مصفّا بديد

( 1 ) . اصل : نهاد . ( 2 ) . ل : خود . ( 3 ) . اصل : سوداى . ( 4 ) . ل : ز رنگم . ( 5 ) . د ، م : كه در .