شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١١٦

بيان انكشاف مطلوب و مشاهدهء حال محبوب به عين اليقين در سر منزل استقامت طلب ، و وصول به فناى ملامت و تعب در صورت حكايت واقعه معبّر عنه گشته . « 1 »

سفركش فزون گفت شاه از سقر * چو يارَست همره چه باك از سفر

برون رفتم آخر زارديست بوم * به شهراه تبريز و اقصاى روم

چو احرام حج بستم اندر مقام * به نزديك صحراى بيت الحرام

نشستم زمانى به خود در شدم * چو مى در صراحى به سَر بر شدم

بيان انكشاف مطلوب و مشاهدهء حال محبوب به عين اليقين در سر منزل استقامت طلب ، و وصول به فناى ملامت و تعب در صورت حكايت واقعه معبّر عنه گشته . « 1 »

بيان انكشاف مطلوب و مشاهدهء حال محبوب به عين اليقين در سر منزل استقامت طلب ، و وصول به فناى ملامت و تعب در صورت حكايت واقعه معبّر عنه گشته . « 1 »

به خود در بديدم خيال « 2 » عجَب * كه شاهى در « 3 » آمد به شكل عرب

خجل پيش رويش مه و آفتاب * به دنيى و عقبى كشيده طناب « 4 »

يمين و يسارش همه نور بود * كه چشم بَدانش ز رخ دور بود « 5 »

260 نهادند تختى نمودار بخت * كه بختست جايش به بالاى تخت

نديمان و اولاد و اصحاب او * ستاده چو مهپاره در باب او

نديمى بخواند به گوشش بگفت * يكى راز پنهان به جانش نهفت

ندايى برآورد آن كان راز * كه حجّاج آيند سوى نماز

به امر إله و به فرمان شه * درآيند هفده تن اين جايگه

265 در آن صف درآورد امير اين فقير * فقير حقير اسير امير

فقير از امير آمد آزاد و فرد * به اقبال عشق و به امداد درد

دگر خوان احسان چو شير سفيد * به نُقل و كباب و به جام و نبيد

بفرمود و آورد شاه كريم * طعامى كه باشد به باغ نعيم

به نام خودم خواند آن دم رسول * كه بودم ز خود بس گران و ملول

( 1 ) . م ، ل و ن : [ بيان گشايش طالب و به رويت مطلوب رسيدن و به سبب درد و ملامة و تحمل بردن ( ل : به سبب دور و ملامت و سبب تحمل توان ] ) ، بقيهء جمله را ندارند . ( 2 ) . م ، ن : خيالى . ( 3 ) . ن : بر . ( 4 ) . ل : كشيده نقاب . ( 5 ) . ن : [ كه چشمش بدان رخ دور بود ] .