شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

رجوع به صورت حال سفر و تنزّل به مدارك مردم كوته‌نظر

اشارت به دوام رابطهء استكمال و عدم انقطاع فيض الهى ، در هروقت و حال و متنوّع نمودن آثار آن به اعتبار تبدّل احوال « 1 »

اشارت به دوام رابطهء استكمال و عدم انقطاع فيض الهى ، در هروقت و حال و متنوّع نمودن آثار آن به اعتبار تبدّل احوال « 1 »

چو شمع سعادت كه نور وليست * به هر دل كه تابد جلى در جليست

235 سزد دل كه رو در بيان آوريم * حديث جوان در ميان آوريم

كه جوياى شاهست « 2 » در مرزوبوم * چو « 3 » ديدَست خورشيد و ماه و نجوم

چو آن پير كنعان كه در خواب ديد * به‌سان خضر كو حيات آب ديد

اگر شمع جان تو روشن شود * جهان پيش چشم تو گلشن شود

نگويى دليرانه گفتار سست * درستت بگفتم حديث درست

240 كه اين مى نه يوسف چشيدست و بس * چه « 4 » گوش تو يوسف شنيدست و بس

همين مى هميشه به جام اندرست * كنون تو چه دانى كدام اندرست

نديدى تو زندان ز يوسف « 5 » مپرس * به جز جور اخوان ز يوسف مپرس

چو يعقوب يك چند بربند چشم * به شرطى كه نايى به استيز و خشم

چو بستى دو چشم از هواى جهان * ببينى به دل در دوصد گلرخان

رجوع به صورت حال سفر و تنزّل به مدارك مردم كوته‌نظر

رجوع به صورت حال سفر و تنزّل به مدارك مردم كوته‌نظر

گذارى به اردِست و طفل آوريم * مقامات عرشى به سفل آوريم

نظر سوى بستان گيتى كنيم * به طفلان گهواره تىتى كنيم

مگر اين امانت به منزل بريم * نشانهاى مقبول مقبل بريم

دمى رخ به سوى مسافر كنيم * زمانى نگاهى به ظاهر كنيم

250 چنين گفت آن طفل آشفته حال * به غم مىبريدم طريق و ملال

( 1 ) . م ، ل و ن : [ اشارت به آنكه فيض الهى دايما هست و هر زمانى به نوعى ظهور مىنمايد ] ، بقيهء جمله را ندارند . ( 2 ) . م : شامست . ( 3 ) . ل : چه . ( 4 ) . ل : چو . ( 5 ) . ل : زندان يوسف .