شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٥١

فهرست اشعار فارسى

گفت پيغمبر كه معراج مرا 42

گفتم اين جام جهان‌بين به تو كى داد حكيم 94

گفت هست اندرو دو خير نهان 69

گفت ياران بر من آريدش 162

گفتى سخن شهد زبانم همه روز 15

گلهاى سفيد در چمن دانى چيست 653

گنج قارون كه فرومىرود از قهر هنوز 144

گوئى كه ز آسمان نيامد وحيى 330

گوئى كه مگر ز زاهدان سودى هست 20

گورى كه به اين قوم تعلّق دارد 482

گو شاد مشو كه فتح از جانب ماست 428

گوهرى را كه بپرورد صدف در همه عمر 45

گويا كه تو بوده‌اى ز مردن غافل 311

گويد به زبان حال هر خانه كه هست 285

گويد بغضب كه قصر و ايوان ترا 319

گويم به زبان حديث خوبان هردم 152

گويند جماعتى كه راهى داريم 19

گويند صواب اين گروه است خطا 240

گويند كه دعوى شجاعت دارى 521

گه مال تو از جفا به تاراج دهد 325

گيتى كه وجود او خياليست محال 146

گيرم كه جهان مسخّر كلك تو است 607

گيرم كه مراد او برآيد امّا 448

گيرم كه نهاده‌اى به دنيا صد گنج 610

لا فتى إلّا على در سينهء خود كرد نقش 3

لذّت نفسى باشد و تا روز ابد 483

لطف تو اگر مرا نمىگيرد دست 560

لطف تو مگر دست بگيرد ما را 562

ليك بر شيرى مكن هم اعتميد 13

ليكن به ميان خاك و خونش بينم 340

ليكن چكنم كه جهل در علم خدا 594

ليكن چكنم كه كرد تقدير خدا 387

ليكن چكنم نمىتوانم مردن 422

ليكن چو حساب و حشر خواهد بودن 789

ليكن چو رسيد وقت يارى كردن 231

ليكن چو رود بخواب غفلت ظالم 547

ليكن چو شويم روبرو در صف جنگ 772

ليكن چه توان كرد كه از جنس بشر 469

ليكن چه توان كرد كه در صبح ازل 407

ليكن عجبى از آن عجب‌تر ديدم 315

ليكن نتوان به هيچ صورت كردن 230

ليكن نشوم تيره كه آئينهء دل 330

مائيم كه آئين كياست داريم 535

مائيم كه از جهل و ضلالت دوريم 667

مائيم كه بر تخت حقيقت شاهيم 717

مائيم كه توفيق قناعت داريم 785

مائيم كه چون بحر يقين موج زند 717

مائيم كه خصم را به صد پاره كنيم 682

مائيم كه دولت مخلّد داريم 426

مائيم كه رو به مصطفى آورديم 573

مائيم كه صد هزار طغيان داريم 745

ما باده زير خرقه نه امروز مىكشيم 49

مادر چو صدف باشد و فرزند چو درّ 216

ما را به شجاعت همه جا نام برند 660

ما را ز رسول حقّ حمايت مىبود 260

ما را ز منع عقل مترسان و مى بيار 51