شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٩

فهرست اشعار فارسى

گاهى كه ز كوى او شوم آواره 761

گاهى كه ز نقص خويش واقف باشى 538

گاهى كه زيارت تو باشد كامم 326

گاهى كه سخن ز اهل ايمان گذرد 716

گاهى كه سخن ز فضل و احسان گذرد 639

گاهى كه شوى تيره‌دل از خلق مرنج 604

گاهى كه طمع ترك توانى كردن 491

گاهى كه كشد سخن به آمرزش حقّ 580

گاهى كه كنى عهد وفا با ياران 287

گدائى در ميخانه طرفه اكسيريست 139

گر آتش حرب شد فروزان جائى 519

گر اهل حقيقتى مرنجان و مرنج 538

گر اهل دلى ترك هوس بايد كرد 630

گر اهل سعادتى به اندك چيزى 638

گر اهل سعادتى بتوفيق خدا 788

گر اهل سعادتى سر حرص ببُر 375

گر اهل سعادتى كرم پيشه كنى 614

گر بخت سعيد و حسن طالع دارى 633

گر بخت مدد كند بتوفيق خدا 518

گر بخت مدد كند بهر رنگ كه هست 526

گر بخت مرا به حكم و فرمان بودى 731

گر بگويم تا قيامت مدح او 13

گر بمنطق كسى ولى بودى 13

گر پايهء قدر ما نمىدانى نيك 729

گر پايهء ما به قدر همّت بودى 712

گر پدر خورشيد و مادر ماه باشد فى المثل 175

گر پرده ز روى كار ما بردارند 371

گر پير مغان مرشد من شد چه تفاوت 144

گر تاج نمد كمال ايشان باشد 19

گر جام دلت ز طاق وحدت افتد 146

گر جاه طلب كنى ترا جاه دهد 2

گر چرخ‌فلك بر سر ايشان گردد 784

گر حال تو از قضاى او بد گردد 244

گر حكم تو بر جماعتى گشت روان 617

گر خصم تو شد كشته ازو شاد مشو 476

گر خصم جفا كند و گر دوست وفا 567

گر خصم يكى باشد و گر چند هزار 725

گر خير خود از غير خدا مىجوئى 752

گر درد دلى هست ترا اى درويش 640

گر دم زده‌اى ز مهر ياران عزيز 551

گردند به گِرد مرد در وقت طمع 278

گر دوست جفا كند وفا كن با او 704

گردون كه دَوَد بگرد مركز مه و سال 146

گردون كه شود چو آسيائى ظاهر 476

گردون كه كند حلقهء مهرم در گوش 771

گردون همه بر مراد من گرديدى 731

گر دهر جفا كرد مرا صابر يافت 471

گر ديده برين دو حال گريد صد سال 324

گردى نرسد به دامن حشمت او 334

گر رفت به‌پاى اين جماعت خارى 743

گر رنج پيشت آيد و گر راحت اى حكيم 66

گر روزى ما بسعى و كوشش بودى 475

گر روزى ما به قدر قدرت بودى 474

گر روزى من بفضل بودى و كرم 406

گر سعى كنى و گرنه هرجا كه روى 270

گر شد هوست به دوستى كوشيدن 408