شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٨

فهرست اشعار فارسى

فردا كه حجاب از ميان بردارند 728

فردا كه حساب نيك و بد خواهد بود 745

فردا كه خبر به خانه‌ات خواهد رفت 503

فردا كه رود جان تو از تن بيرون 239

فردا كه ز قيد تن شود روح خلاص 696

فردا كه ز هم جدا شود پاك و پليد 727

فردا كه شود بهشت و دوزخ تقسيم 650

فردا كه شود نامهء اعمال سياه 557

فردا كه كنيم جان به جانان تسليم 630

فردا كه من از بيم شوم بىمى مست 648

فرس دولتش چو بازين شد 162

فرمود نبى كه خواب ارباب كمال 109

فرمود نبى كه من چو موسى باشم 671

فرياد كه رنگ و بوى اسلام نماند 707

فرياد مرا ز جور و بيراهى دهر 700

فرياد و فغان ز نفس امّارهء من 378

فكر بهبود خود اى دل ز در ديگر كن 11

فكرم نرسد بگرد ايشان هرگز 18

فيّاض ازل كه فيض او چون ابرست 244

فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد 26

فيضى برسان كه تا زنى چشم بهم 701

قاتلش غازى است در ره دين 70

قدم منه بخرابات جز به شرط ادب 15

قرب نى بالا و پستى رفتن است 42

قطع اين باديه بىهمرهى خضر مكن 159

قنبرش را چون سواد الوجه فى الدّارين هست 3

قومى كه ز جام شوق در بزم سرور 531

قومى كه سعادت غزا يافته‌اند 452

كافيست مرا خدا و شمشير دوسر 354

كامل كه كمال عقل و دانش دارد 298

كذّاب كه دشمنيش واجب باشد هم 277

كردند محقّقان اسرار قِدَم 1

كس ندانست كه منزلگه معشوق كجاست 203

كس نيست درين دور كه از روى صفا 530

كس نيست كه تاب قهر من مىآرد 505

كسى گفتش چرا كردى برآشفت 637

كشتيم جماعتى ز كفّار قريش 436

كشتيم جماعتى كه دشمن بودند 431

كفر چو منى گزاف و آسان نبود 12

كى ز مغرب بازگرديدى براى طاعتش 4

گاه بما لطف او گاه بلا مىرسد 119

گاهى به خطا اگر جفائى بكنند 626

گاهى چو سراب مىنمايد به زمين 612

گاهى خورد از عيش و طرب جرعهء مى 469

گاهى كه به قصد دشمنان تيغ كشند 733

گاهى كه بود ترا شجاعت يا مال 656

گاهى كه ترا صفاى خاطر باشد 147

گاهى كه ترا ضرورتى پيش آيد 635

گاهى كه ترا مصيبتى آيد پيش 709

گاهى كه چو شير عزم ميدان دارى 770

گاهى كه خلل به كار من يابد راه 295

گاهى كه دلت ز دهر مىگردد ريش 291

گاهى كه دلت ز معصيت گشت سياه 314

گاهى كه رسد درس بآيات عذاب 273

گاهى كه ز خود دور كنى خُلْق دنى 631

گاهى كه ز دوستان جفائى برسد 749