شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٥

فهرست اشعار فارسى

رفتند عزيزان و فراموش شدند 313

رفتى تو به خاك و اشك مىريزم من 381

رفتى و خبر ندارم از عالم تو 710

رفتى و نماند ديده را نور بصر 493

رندى كه برد گوى كرم از كه و مه 487

رندى كه چو من اهل توكّل باشد 467

رندى كه خبر ز سرّ مستى دارد 161

روباه‌وشان ز غايت مكر و نفاق 521

روباه‌وشند و وقت حيلت كردن 391

روحى كه اسير جهل و محبوس تنست 462

روزى به هواى عشق سيرى مىكرد 139

روزى تو مىرسد بهر وجه كه هست 295

روزى حلال جوى و آب رخ خويش 288

روزى سگان گشته ازو آماده 323

روزى كه اجل كند گريبانم چاك 559

روزى كه ازين سراى ويران برود 649

روزى كه به آن سراى معمور رسى 274

روزى كه چو آفتاب بردارم تيغ 768

روزى كه چو لاله سر برآرم از خاك 563

روزى كه خدا تخم وجودت مىكشت 596

روزى كه در فيض الهى شد باز 474

روزى كه رسد ز آسمان پيك اجل 624

روزى كه ز خون دشمنان باده خوريم 533

روزى كه سفر كنند زين كهنه رباط 718

روزى كه شراب ما به پيمانه نبود 457

روزى كه شود چشمهء چشمم بىنم 328

روزى كه شود سرّ ولايت ظاهر 652

روزى كه شود موى سر و ريش سفيد 493

روزى كه شوند خلق عالم حيران 684

روزى كه قضا آتش هستى افروخت 413

روزى كه قضا نيست نخواهى مردن 473

روزى كه كشند جانت از تن بيرون 623

روزى نشود مرا كه روزى طلبم 594

روشن شده از مهر تو فانوس فلك 686

روى مقصود كه شاهان بدعا مىطلبند 144

زان به كه شوى مقيم در خانهء خويش 405

زان پيش كه غمّازى خود فاش كند 408

زان پيش كه گرم گشت هنگامهء عشق 161

زان‌رو كه بعقل چون درآيد 38

زان صدرنشين شدى كه در شخص جهان 421

زاهد ار راه برندى نبرد معذورست 21

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نيست 21

زاهد كه بتزوير و ريا خوش باشد 20

زاهد كه طريق نيك‌نامى دارد 109

زد موى سفيد خيمه گرد رخ من 320

ز عشق ناتمام ما جمال يار مستغنى است 64

زمانه گر فكند آتشم به خرمن عمر 122

ز مشرق تا به مغرب گر امام است 636

ز مُلك تا ملكوتش حجاب بردارند 154

زنهار بعلم كوش و خود را درياب 239

زنهار بلطف او نگردى مغرور 700

زنهار كه آبرو به مردم مفروش 633

زنهار كه اعتماد بر سفله مكن 575

زنهار كه در صبر و قناعت كوشى 748

زنهار مبُر اميد از فضل خدا 294

زنهار مخور غصّه كه از عالم غيب 749