شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤١

فهرست اشعار فارسى

خواهم كه شوم پاك و ز هستى برهم 43

خواهم كه مرا ز خاك ره بردارى 559

خواهم كه نماند بجهان يك كافر 719

خواهم لب خشك و چشم تر در ره عشق 162

خواهند جماعتى بزرگى و شرف 474

خواهند جماعتى كه بىتاب ضرر 469

خواهند جماعتى كه تزوير كنند 717

خواهند جماعتى كه در كسوت شيد 777

خواهند كه آئينهء من تيره كنند 441

خواهند گروه دشمنان مردن من 416

خواهى كه برى راه به سرچشمهء حال 140

خواهى كه برى راه به سرمنزل او 35

خواهى كه ترا فلك شود حلقه‌به‌گوش 149

خواهى كه چو آئينه صفائى يا بى 109

خواهى كه چو گل بر همه عالم خندى 121

خواهى كه چو لاله رنگ و بوئى يا بى 51

خواهى كه خدا پاس تو دارد همه دم 401

خواهى كه دلت بنور توحيد رسد 121

خواهى كه رسد به آسمان پايهء تو 400

خواهى كه رود كار تو پيوسته ز پيش 288

خواهى كه ز اهل حال يا بى بهره 412

خواهى كه ز بخت آب و رنگت باشد 393

خواهى كه ز هر كدورتى پاك شوى 109

خواهى كه شود شكست دشمن حاصل 276

خواهى كه شود عاقبت كار حسن 287

خواهى كه شود قطره به دريا و اصل 456

خواهى كه شوى اهل سعادت چو هُما 128

خواهى كه شوى به ز ملك عاشق شو 137

خواهى كه شوى خلاصهء نوع بشر 301

خواهى كه شوى ز عمر خود برخوردار 279

خواهى كه شوى ز فيض حقّ دولتمند 465

خواهى كه فزون شود وقار تو بسى 309

خواهى كه مس وجود خود زر سازى 290

خواهيم زدن بر صف دشمن امروز 775

خواهيم نجات از تو دران روز كه ما 686

خود را چه حجاب نور حقّ مىسازى 148

خورشيد ازل كه بر جهان مىتابد 663

خورشيد رخت كرده ز هر گوشه طلوع 690

خورشيدصفت بر همه كس تيغ كشيم 766

خورشيد كه بهر طاعتش راجع شد 654

خوش‌حال كسى كه آورد زن بنكاح 397

خوش‌حال كسى كه شد بتوفيق علم 290

خوش‌حال كسى كه نامه‌اش ماند سفيد 605

خوش درآ در سايهء آن عاقلى 13

خوش نيست به غير حقّ تفاخر كردن 403

خوشوقت كسى كه شد پشيمان ز گناه 254

خيّاط ازل كه دوخت پيراهن عمر 623

خيرى كه من از خلق كريمش ديدم 258

دادند بما از مى وحدت جامى 796

دارد دل من كدورت از شام فراق 626

دارد هنرى نيك كه باشد آسان 374

دارم بجناب حقّ توجّه شب و روز 308

دارند جماعتى ازين هر دو نصيب 480

دارند جماعتى ز درويشى ننگ 484

دارند جماعتى عبادت باهم 758

دارند ز خون دشمنان هردم رنگ 395