شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٠

فهرست اشعار فارسى

چون كرد نبى زبان خود در دهنم 795

چون كِشتهء خويش عاقبت خواهى يافت 423

چون كوى تو است پيش ما غايت سير 562

چون‌كه مغلوب كرد خيلش را 162

چون لاله به يادگار ياران قديم 413

چون لاله كشم داغ و برآرم ناله 592

چون لشكر من هميشه هستند بضرب 733

چون لوح دلت قابل هر نقشى هست 552

چون مال شود علّت عصيان همه 483

چون مسك كه هرچند بسائى او را 487

چون من به گناه خويشتن معترفم 308

چون من به گناه خويش دارم اقرار 746

چون نرگس او گهى خمارم باشد 160

چون نسبت شرّ به غير ما نيست صواب 479

چون نفس به زندان شريعت كرديم 535

چون نفس تو قصد مىكند ايمان را 783

چون نفس تو نيز بر تو دارد حقّى 709

چون نيّت خير در دلت يابد راه 275

چون نيست مرا غير شجاعت پيشه 500

چون وهم كنم كه دشمنان شاد شوند 776

چون هست ترا ز فيض حقّ اكرامى 581

چون هست مدار كار عالم بر صدق 276

چون هستى هرچه هست از نور خداست 406

چون همسر خود نيافتم در ميدان 768

چون هيچ مثال خالى از مصدر نيست 39

چون يافته‌اى ز فيض حقّ انعامى 401

چو هيچش طاقت منّت نبودى 637

چيزى ز تو كم نيست كه آن را طلبى 43

چيزى كه به آن فخر توانى كردن 302

چيزى كه نپرسند چرا بايد گفت 566

چيست اين سقف بلند سادهء بسيار نقش 80

حالى كه دران فايده‌اى نيست مپرس 538

حبّ شطرنج از دلش بربود 162

حجاب چهرهء جان مىشود غبار تنم 122

حسن زيباش خيل عشق آورد 162

حفظ پدر و مادر و همسايهء خويش 289

حكم مستورى و مستى همه بر خاتمت است 46

حلاج بر سر دار اين نكته خوش سرايد 151

حيدر كه نديده مثل او ديدهء دهر 505

حيدر كه هميشه بود غازى اى دل 779

خارى كه به‌پاى دوستان مىبينم 575

خاطرت كى رقم فيض پذيرد هيهات 15

خاك راهش در دو چشم من بجاى سرمه است 7

خاك شو خاك تا برويد گل 171

خالى ز كدورتى نخواهد بودن 228

خالى ز كدورتى نديدم غربت 758

خرّم دل آنكه يافت اسباب بهشت 694

خشت زير سر و بر تارك هفت اختر پاى 158

خشنودى او كام دل مهجورست 351

خُنفَسا و مگس حمار قُبان 82

خوارست كسى كه عقل و حكمت دارد 594

خواهد كه كند به راه حقّ جانبازى 439

خواهم كه دهم جزاى بدفعلى او 229

خواهم كه ز فيض حقّ سعادت يابم 389

خواهم كه سخن ز ذات مطلق گويم 147

خواهم كه شبى چو ماه بيرون آئى 162