شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٣٤

فهرست اشعار فارسى

اى هر دوجهان ز نور رويت روشن 382

اى يافته از بادهء تحقيق خبر 412

اى يافته از تو نفس امّاره شكست 481

اى يافته از جام صفا شادى مى 467

اى يافته از جانب حقّ نعمت و ناز 752

اى يافته از حضرت حقّ جاه و جلال 322

اى يافته از صدق و صفا تيغ زبان 462

اى يافته از فضل خدا تمكينى 762

اى يافته از فضل خدا هر كامى 581

اى يافته از فيض الهى صد خير 296

اى يافته از لطف الهى تمكين 538

اى يافته از لطف خدا فيض بسى 289

اى يافته از مرتبهء جهل خلاص 310

اى يافته از مردم درويش نظر 247

اى يافته جاه و مال و اسباب بسى 701

اى يافته كام خويش از گردش دهر 478

با اهل زمانه سخت‌كوشى نكنند 749

با اهل صفا تيره نبايد بودن 449

با اين‌همه تاكنون بهر بيت شريف 6

با اين‌همه گر ياد كنم قهر ترا 579

با خصم تو هركه يك نفس باشد دوست 408

با خلق اگر كسى تعلّق دارد 314

با خلق خدا كبر و عداوت تا چند 636

با خود نبرى هيچ دران دم كه برد 376

با دشمن خويش صد تنزّل كردم 442

بارها گفته‌ام و بار دگر مىگويم 65

باشد حسب و نسب شما را باهم 367

باشد ره آخرت بسى دور و دراز 564

باشد هوسم كه خاك پاى تو شوم 139

باشند زنان بعقل و ايمان همه سست 756

با گدايان در ميكده‌اى سالك راه 158

با مدّعى مگوئيد اسرار عشق و مستى 143

با مردم بد حديث حقّ گفته به است 547

با مردم بد كسى چرا باشد نيك 549

با مردم بد مشو مقابل بجواب 304

با مردم بد نيك نباشد نيكى 565

با مردم تيره همنشينى كردى 707

با مردم نيك شو مصاحب اى دل 392

با من خاك‌نشين خيز و سوى ميكده آى 121

با مهر و وفا سرشت ايزد گل من 575

با هركه دم از مهر و محبّت زده‌ام 409

بايد كه به حال خود نگردى مغرور 778

بايد كه بحقّ كنى توجّه شب و روز 799

بايد كه بران صبر كنى چون مردان 709

بايد كه بنفس خود توانگر باشى 481

بايد كه ترا بصبر باشد آهنگ 567

بايد كه جواب او نگوئى ور 777

بايد كه چو گل خرّم و خندان باشى 488

بايد كه ز آفتاب فضلت هر روز 400

بايد كه ز خواب و خور مبرّا باشى 404

بايد كه شود بروز شنبه آن كار 246

بايد كه نوازشى بيابد از تو 762

بپوش دامن عفوى به زلّت من مست 150

به تو نزديكتر ز حبل وريد 42

به حُسن و خُلق و وفا كس بيار ما نرسد 134

بخت است ستارهء سعادت پرتو 300