شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٣٢

فهرست اشعار فارسى

اى دل مكن از عهد زنان هرگز ياد 235

اى دل همه روز گفت‌وگوئى مىكن 237

اى دواى نخوت و ناموس ما 141

اى دوست به حكم حقّ رضا بايد داد 529

اى دوست بدان مرتبه و پايهء خود 128

اى دوست ترا طمع نگونسار كند 748

اى دوست ستون خانهء دين مائيم 286

اى دوست غرض ز خلق آدم مائيم 507

اى دوست كه اسباب زراعت دارى 492

اى دوست مجو ز غير حقّ دولت و بخت 542

اى دوست مشو ز ياد قرآن غافل 272

اى دوست مشو شاد كه عيشى كردى 280

اى دوست مكن عيب كسان را اظهار 305

اى دوست مكن گوش به احكام نجوم 651

اى دوست مگو سرّ دل خويش به كس 394

اى ديده ز روزگار انواع ضرر 633

اى راحت روح دردمندان از تو 688

اى رفته بتجريد ترا آوازه 314

اى رفته برون نور تو از پردهء وهم 584

اى رفته بنفس شوم بيرون از راه 591

اى رفته ترا به نُه فلك آوازه 706

اى روح تو بازرسته از قيد جسد 785

اى روى تو آفتاب و ابر و مه نو 162

اى روى تو در ازل به خوبى معروف 584

اى روى تو در عالم صورت مه بدر 421

اى روى تو كرده عالمى را پرنور 695

اى روى زمين ز فيض عامت گلشن 558

ايزد كه اساس گنبد چرخ فكند 444

ايزد كه دهد خليفه را جاه و جلال 621

اى ز عشّاق گرم بازارت 162

اى ز مشكين طرّه‌ات بر هر دلى بندى دگر 175

اى سايهء اقبال تو بر فرق جهان 690

اى سفله به قصد خون خود خيره مشو 599

اى سفله كه در حرص و دنائت طاقى 595

اى شيردلان كه در مصاف آمده‌ايد 520

اى صاحب بخت تيره و روز سياه 359

اى صاحب راى كامل و بخت‌بلند 239

اى صاحب فتح و ظفر و فيروزى 270

اى صبا در گردنت خاكم ببر سوى نجف 7

اى صبح ازل از تو منوّر گشته 686

اى طبع تو از اهل زمان برده فره 754

اى طبع تو خو كرده به آئين خلاف 219

اى طبع كجت سرشته با كبر و منى 217

اى عارف اسرار نهانى گشته 693

اى عرش مجيد كمترين پايهء تو 692

اى عزّت ما گشته ز فضلت ظاهر 688

اى فضل تو خلق را هدايت كرده 687

اى فضل تو داده هر نفس روزى ما 689

اى فضل تو در انفس و آفاق حكم 456

اى فقر تو نوربخش ارباب نياز 141

اى فيض تو در انفس و آفاق تمام 692

اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى 135

اى قوّت روح و راحت ديدهء من 285

اى قوم شما گروه عالىقدريد 366

اى قوم كه حقّ ما گرفتيد به زور 543

اى قوم كه داريد بدل كينهء ما 420