شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٨

فهرست اشعار فارسى

از روى صفا بدين درآئيد همه 420

از روى مثل خداست درياى محيط 698

از روى مَثَل كِشتهء دهريم همه 415

از روى يقين كسى كه انسان باشد 567

از شست قضا اگر رسد تير قدر 382

از شكر تو يك نفس نباشم فارغ 659

از شوق جمال جان‌فزايت در شام 446

از صحبت ناكسان تو بگريزى به 703

از صفاى مى و لطافت جام 234

از صورت انتقام بايد شستن 581

از علم و ادب چراغ خود روشن كن 290

از غايت حرص با مسلمان كردند 484

از غايت فقر و نيستى مضطربيم 559

از غم چو شود جهان به چشمم تاريك 410

از غم هجر مكن ناله و فرياد كه من 202

از غير تو هيچ كس نمىبيند خير 562

از غير خدا چو نيست فعلى صادر 703

از فضل خدا چو هست فيضى با من 503

از فقر مترس و رو به درويشان كن 296

از كران تا بكران لشكر ظلم است ولى 144

از كسب حلال نان خود پيدا كن 636

از كينه كه در سينهء ايشان جا داشت 431

از كينهء او گر دل خود پاك كنى 409

از گوهر تيغ ما جهان دارد زين 796

از لذّت ديروز اثر باقى نيست 227

از لشكر او اثر نماند باقى 621

از مال يكى شود سزاوار بهشت 618

از مجلس اهل جهل اى دل بگريز 224

از مردم بد غير بدى چشم مدار 791

از مردم تيره‌رو بگردان چون تير 309

از مردم چابلوس اى دل بگريز 277

از مرگ پدر نمىشود طفل يتيم 301

از مرگ تهى مساز پهلو كه به آن 473

از مرگ مرا نيست هراسى در دل 382

از مشرب من چو بهره‌اى يافته‌اند 363

از مشرق تحقيق برآيد خورشيد 653

از مشرق مرگ صبح پيرى بدميد 627

از مَلَك نُه فَلَك چو گردانست 82

از منّت مردم است بر دل بارى 637

از موت رسول استخوانى كه شكست 263

از موت نبى بر دل ما نيش آمد 260

از مهر سپهر معرفت دور شوند 586

از مهر على كسى كه يابد عرفان 170

از مهر و وفا كسى كه مسرور شود 232

از نامهء سياه نترسم كه روز حشر 127

از نقش كه بر گور نگارند چه سود 617

از نقطه چه حرفهاى بىحدّ كه نمود 40

از نيّت شر روى بگردان و بگو 275

از نيزهء من كه نخل باغ ظفرست 354

از هرچه كنى خيال خاموشى به 303

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود 200

از هر طرفى فتنه برآورد علم 673

از هركه شدم بكام و ناكام جدا 233

از هستى آن قوم اثر باقى نيست 414

از هستى خويش گر تو غافل نشوى 43

از هستى ما كه هست مجموعهء كل 457