شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٦

فهرست اشعار فارسى

آن دم كه شود مراد طبعش حاصل 242

آن دم كه شود نور امامت ظاهر 646

آن دم كه غبار حرب انگيخته شد 736

آن دم كه كسى دشمن جان تو شود 409

آن دم كه كسى سلسلهء شوق گسيخت 407

آن دم كه كشى سماط جمعيّت خويش 411

آن دم كه كند نكتهء عرفان تصديق 20

آن دم كه كنم مقام در باغ بهشت 695

آن دم كه كنيم هر دو در بر جوشن 532

آن دم كه ميان خاك و خون مىغلطيد 661

آن رفت كه بود كشف ادريس نبى 651

آن روز كه آسمان به پرگار نبود 457

آن روز كه آفريده شد لوح و قلم 1

آن روز كه اين سراى ويرانه نبود 457

آن روز كه بر لوح قضا رفت قلم 699

آن روز كه خورشيد رخش جلوه نمود 40

آن روز كه شد روزى مردم تقسيم 630

آن روز كه شد صورت مرگش واقع 622

آن روز كه شد نور جمالت ظاهر 690

آن روز كه قدر ما به طاعت باشد 647

آن روز كه من به سال كودك بودم 797

آن روز كه من هواى نخجير كنم 655

آنست برادر كه خورد غصّه و غم 707

آنست غنى كه قاف تا قاف جهان 472

آن شاه كه اسب چرخ را زين كردى 794

آن شيردلم كه از كسى نگريزم 508

آن شيردلم كه خون اعدا ريزم 534

آن صبح كه خلق كاذبش مىخوانند 629

آن‌قدر سالكان كه ره بردند 162

آن قطره كه در صدف شود گوهر پاك 704

آن كس است اهل بشارت كه اشارت داند 44

آن كس كه بجهل و كفر خود محكم بود 669

آن كس كه ترا ساخت غنى از همه چيز 226

آن كس كه نيافت از خدا دولت و بخت 753

آنكه او گشتى شتر بهر پسر 156

آنگاه شوى اهل توكّل كه ترا 467

آن معين شريعت احمد 162

آن من بر چرخ و آن او بشيب 42

آن مهر و وفا كه در ميان بود نماند 225

آن مه كه ازو دلم منوّر باشد 325

آن مه كه چو روز روشنى يافت شبش 757

آن مه كه كند توبه شكستن انگيز 237

آن مه كه كند ميان جانم مسكن 334

آن مى كه درين قرابه پيدا شده است 457

آن نقطه كه گشت جلوه‌گر در همه حرف 147

آن نور كه اوّل است در چشم خرد 147

آن نور كه بود در پس پردهء غيب 121

آن نيست غنى كه مال او گردد بيش 472

آنها كه طريق دوستى مىسپرند 231

آن يار كه غير او مرا يارى نيست 38

آن يار كهن كه بود با من هم‌عهد 511

آورد پياله‌اى پر از باده و گفت 237

آهن‌دل و سخت‌رو شود روز مصاف 769

ابروى حبيب را كنم قبلهء خويش 43

ابروى حبيب گر كنى قبلهء خويش 445

ابرى ز دود آه من سر مىكشد بر آسمان 764