شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٨

ارشاد بتفويض و توكّل بر خالق جزو و كلّ

جواب او بالفاظ فصيحه و عبارات صحيحه « 1 »

يا أيّ هذا « 2 » المبتغى عليّا * إنّى أراك جاهلا غبيّا

قد كنت عن لقائه غنيّا * هلمّ فادن هاهنا إليّا

غبىّ : گول . و هلمّ : شتاب كن .

مىفرمايد : اى جوينده على را ، به درستى كه من مىبينم ترا نادان گول . به حقيقت بودى از ديدن او بىنياز . بيا ، پس نزديك شو اينجا به من . س :

اى آنكه بجان در طلب جنگ منى * اين نيست مگر علامت طبع دنى

چون تيشه به‌پاىخود زدى صبرى كن * تا من ز سرت برون كنم كبر و منى

ارشاد بتفويض و توكّل بر خالق جزو و كلّ

و كم للّه من لطف خفىّ * يدقّ خفاه عن فهم الذّكىّ

و كم يسر أتى من بعد عسر * و فرّج كربة القلب الشّجىّ

و كم أمر تساء به صباحا * و تأتيك المسرّة بالعشىّ

إذا ضاقت بك الأحوال يوما * فثق بالرّازق « 3 » الفرد العلىّ

دقّة « 4 » : باريك شدن ( از ثانى ) . و الذّكاء : حدّة الفؤاد .

مىفرمايد : بسيار مر خدا راست « 5 » از لطف پنهان كه باريك است « 6 » پنهانى آن از فهم زيرك . و بسيار آسانى آيد از پس دشوارى ، و بازبرد اندوه دل اندوهناك . و بسيار كارى اندوهناك كرده شوى به آن در صباح و آيد ترا شادى « 7 » در شبانگاه . چون تنگ « 8 » شود به تو حالها روزى ، پس استوار باش به روزىدهندهء يگانهء بزرگوار . س :

( 1 ) . E : بالفاظ صحيحه و عبارات فصيحه . ( 2 ) . C : ايها . ( 3 ) . C : بالواحد . ( 4 ) . E : دق . ( 5 ) . C : خداى راست ، G : خدا را . ( 6 ) . E : - پنهان كه . . . ( 7 ) . C : شادكامى . ( 8 ) . C از اينجا ندارد .