شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٤

مفاخرت به علاقهء فاطمه و حسن و حسين و به شجاعت در بدر و احد و حنين

و إغارة : شتافتن . و إثارة : برانگيختن گرد . و نقف : شكستن سر . و تفالى « 1 » : سر يكدگر بازجستن .

مىفرمايد : جوانمردى كه گريختندى سواران ازو ، گويا كه مىديدند بديدن او شيرى مسلّط بريشان ، شكاركننده از شيرها كه به حقيقت حمايت كند بيشه را به شكوه . رهائى جويند ددهاى زمين ازو رهائى جستنى ؛ سخت دلير سينه‌اى بزرگوار سخت‌سينه . او شير بود حمله كرده برو و حمله‌كننده . بايد كه بگريند بر فرستادهء خدا « 2 » سواران شتابنده كه مىانگيزند گردى چون ابر افتاده . بايد كه بگريند بر « 3 » فرستادهء خدا صفّ پيش داشته ، چون بود زدن تارك بشكستن سر يكدگر « 4 » بازجستن . س :

آن شاه كه اسب چرخ را زين كردى * در عرصه پياده‌ها به فرزين « 5 » كردى

مطلق شد و از قيد بدن گشت خلاص * وان رفت كه راه شرع تعيين كردى

حضرت فاطمه ، عليها السّلام ، مرثيّهء حضرت رسالت ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، به اين قافيه فرموده‌اند « 6 » :

ما ذا علىّ من شمّ تربة أحمد * ألّا يشمّ مدى الزّمان غواليا

صبّت علىّ مصائب لو أنّها * صبّت على الأيّام صرن لياليا

مفاخرت به علاقهء فاطمه و حسن و حسين و به شجاعت در بدر و احد و حنين

مفاخرت به علاقهء فاطمه و حسن و حسين و به شجاعت در بدر و احد و حنين

أنا للفخر إليها و بنفسى أتّقيها * نعمة من سامك السّبع بما قد خصّنيها

لن ترى فى حومة الهيجاء لى فيها شبيها * ولى السّبقة فى الإسلام طفلا و وجيها

ولى القربة إن قام شريف ينتميها * زقّنى بالعلم زقّا فيه قد صرت فقيها

ولى الفخر على النّاس بعرسى و بنيها * ثمّ فخرى برسول اللّه إذ زوّجنيها

( 1 ) . E : تغالى . ( 2 ) . C : خداى . ( 3 ) . E : - بر . ( 4 ) . A : يكدره . ( 5 ) . A : فرزين . ( 6 ) . C : فرموده .