شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩١

بيان آنكه حرص تابع حياتست و حرمان لازم ممات

و أنت يا عين دعى عنّى الكرى * عند الصّباح يحمد القوم السّرى

كرى : خواب . و مصراع اخير مثل .

مىفرمايد : اى نفس ، برخيز ؛ چه به حقيقت برخاست خلايق . اگر خواب كند مردم ، پس خداوند عرش مىبيند . و تو ، اى چشم ، بگذار از من خواب را ؛ نزد « 1 » صباح مىستايند « 2 » قوم رفتن شب را . س :

تا چند چنين بخواب غفلت باشى * مغرور بمال و جاه و « 3 » دولت باشى

برخيز كه كاروان گذشتند همه * فردا كه شود « 4 » بتاب خجلت باشى

استدلال از تكلّم بر شرافت و خساست مردم

استدلال از تكلّم بر شرافت و خساست مردم

من لم يكن عنصره طيّبا * لم يخرج الطّيّب من فيه

أصل الفتى يخفى و لكنّه * من فعله يعرف ما فيه

عنصر : اصل مردم و غير آن . فيه اوّل بمعنى فمه .

مىفرمايد : هركه نباشد اصل او پاك ، بيرون نيايد سخن پاك از دهان او . اصل جوانمرد پنهان باشد ، و ليكن او از كردار او « 5 » شناخته شود آنچه دروست . س :

هركس كه سرشت او باخلاق نكوست * آئين محبّت و وفا دارد دوست

از مردم بد غير بدى چشم مدار * كز كوزه همان برون تراود « 6 » كه دروست

بيان آنكه حرص تابع حياتست و حرمان لازم ممات

بيان آنكه حرص تابع حياتست و حرمان لازم ممات

و فى قبض كفّ الطّفل عند ولوده * دليل على الحرص المركّب فى الحىّ

و فى بسطها عند الممات مواعظ * ألا فانظرونى قد خرجت بلا شىّ

( 1 ) . E : به نزد . ( 2 ) . E : ستايند . ( 3 ) . E : - و . ( 4 ) . G : فردا شود و . ( 5 ) . A : + و . ( 6 ) . A : ترايد .