شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٨٧

هدايت نفس برضا و تنبيه او به اطاعت قضا

بواسطهء حرص و توجّه به دنيا از مقصود بازماند ، و گوهر شب‌چراغ ذكرست كه نور آن مشاهد سالك مىشود و مردم ساده پندارند كه آن نور را بقوّت باصره مىبينند و غلط است ؛ چه اگر چشم بهم نهند ، همچنان بينند . و مىتواند بود كه اين مثل روح و نفس باشد « 1 » .

هدايت نفس برضا و تنبيه او به اطاعت قضا

هدايت نفس برضا و تنبيه او به اطاعت قضا

لا تعتبنّ على العباد فإنّما * يأتيك رزقك حين يؤذن فيه

سبق القضاء لوقته فكأنّه * يأتيك خير الوقت أو تأتيه

فثقن بمولاك الكريم فإنّه * للعبد أرأف من أب ببنيه

و أشع غناك و كن لفقرك صائنا * يضنى حشاك و أنت لا تبديه

فالحرّ ينحل جسمه إعدامه * فكأنّه من نفسه يخفيه

إشاعة : آشكارا كردن . و إضناء : نزار كردن . و إنحال : لاغر كردن .

مىفرمايد : خشم مگير بر بندگان خدا ؛ چه نيايد به تو روزى تو ، مگر آن هنگام كه دستورى داده شود در آمدن . پيشى گرفت قضا مر وقت آن را ، پس گويا او آيد به تو در بهتر وقت يا « 2 » آئى تو به او . پس استوار باش به خداوند كريم خود ؛ چه به درستى كه او مر بنده را مهربان‌ترست از پدر به پسران خود . و آشكارا كن توانگرى خود را و باش مر درويشى خود را نگاه‌دارنده ، نزار كند تهيگاه ترا و تو فاش نكنى آن را . پس آزاده لاغر مىكند تن « 3 » او را نايافتن او ، پس گويا او از نفس خود پنهان مىكند آن را . س :

تا چند بيابان امل پيمودن * بيهوده قدم به جست‌وجو فرسودن

هر چيز « 4 » بوقت خويشتن دربندست * تا وقت نمىرسد نخواهد بودن

( 1 ) . C : + و اللّه اعلم بحقايق الامور . ( 2 ) . A : ايا . ( 3 ) . E : - تن . ( 4 ) . C : چند .