شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٨٤

ترغيب به قناعت كه اشرف اوصاف و واسطهء علوّ اشراف است

هستند جماعتى توانا اى دل * كز همّت خويشند شكيبا اى دل

گر چرخ‌فلك بر سر ايشان گردد * هرگز نكنند « 1 » سر به بالا اى دل

مدح فقر و مستمندى و ارشاد به قناعت و خرسندى

مدح فقر و مستمندى و ارشاد به قناعت و خرسندى

النّفس تجزع أن تكون فقيرة * و الفقر خير من غنى يطغيها

و غنى النّفوس هو الكفاف و إن أبت * فجميع ما فى الأرض لا يكفيها

إطغاء « 2 » : بيراه كردن . و الكفاف ( بالفتح ) : القوت ، و هو ما كفّ عن النّاس ، أى أغنى ، و فى الحديث : « اللّهمّ ، اجعل رزق آل محمّد كفافا » . « 3 »

مىفرمايد : نفس بىصبرى مىكند از آنكه « 4 » باشد درويش ، و درويشى بهترست از توانگرىاى كه بيراه كند نفس را . و توانگرى نفسها قوتست « 5 » ، و اگر سرباززند ، پس همهء آنچه در زمين است بس نباشد او را . س :

صد گونه صفات زشت در آدم هست * وز حرص ترا هزار و يك ماتم هست

آن دم كه به قوت خود نگردى قانع * راضى نشوى به هرچه در عالم هست

ترغيب به قناعت كه اشرف اوصاف و واسطهء علوّ اشراف است

ترغيب به قناعت كه اشرف اوصاف و واسطهء علوّ اشراف است

الغنى فى النّفوس و الفقر فيها * إن تجزّت فقلّ ما يجزيها

علّل النّفس بالقنوع و إلّا * طلبت منك فوق ما يكفيها

ليس فى ما مضى و لا فى الّذى لم * يأت من لذّة لمستحليها

إنّما أنت طول عمرك ما عم * رت بالسّاعة الّتى أنت فيها

تجزّى : قناعت كردن . و أجزانى الشّىء : كفانى . و تعليل : به چيزى مشغول داشتن . و

( 1 ) . E : نكند . ( 2 ) . G : اطغاه . ( 3 ) . همان : 1423 . ( 4 ) . A : ازآنچه . ( 5 ) . G : قوّتست .