شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٧

اظهار آثار تحمّل و فروتنى و منع از انبساط با مردم دنى

اظهار آثار تحمّل و فروتنى و منع از انبساط با مردم دنى

اظهار آثار تحمّل و فروتنى و منع از انبساط با مردم دنى

أصمّ عن الكلم المحفظات * و أحلم و الحلم بى أشبه

و إنّى لأترك جلّ المقال * لأن لا أجاب بما أكره

إذا ما اجتررت سفاه السّفيه * علىّ فإنّى أنا الأسفه

صمم : كر شدن ( از رابع ) . و شبه : مانسته « 1 » شدن . و جلّ الشّىء : معظمه . و اجترار : كشيدن .

مىفرمايد : كر شوم از سخنهاى به خشم‌آورنده ، و بردبار شوم و بردبارى به من مانسته‌ترست . و به درستى كه من هرآينه ترك كنم بيشتر گفتار را ؛ براى آنكه جواب داده نشوم به‌آنچه دشوار دارم . چون كشم بىخردى بىخرد را بر خود ، پس به درستى كه من بىخردتر باشم . س :

جاهل كه دهد هميشه دشنام ترا * خواهد كه كند سخرهء ايّام ترا

بايد كه جواب او نگوئى ور نى « 2 » * سازد به ميان خلق بدنام ترا

فلا تغترر برواء الرّجال * و إن زخرفوا لك أو موّهوا

فكم من فتى يعجب النّاظرين * له ألسن و له أوجه

ينام إذا حضر المكرمات * و عند الدّناءة يستنبه

رواء ( بضمّ ) : ديدار . و زخرفة : آراستن . و استنباه : بيدار شدن .

مىفرمايد : پس فريفته مشو به ديدار مردان ، و اگرچه آرايند براى تو يا تلبيس كنند . پس بسيار جوانمردى كه خوش آيد ناظران را ، مرو را باشد زبانها و مرو را باشد رويها . خواب كند ، چون حاضر شود بزرگواريها ، و نزد خساست بيدار شود . س :

خواهند جماعتى كه در كسوت شيد * مرغان هوا گرفته « 3 » آرند بقيد

گر هست ترا چشم بصيرت روشن * زنهار مشو به دام اين طايفه صيد « 4 »

( 1 ) . C : ما نسبة . ( 2 ) . G : ورنه . ( 3 ) . E : گرفت . ( 4 ) . C : قيد .