شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٢

جواب او به املح اشارات و افصح عبارات

و الوهن ( بالفتح ) : الضّعف « 1 » . و لبن : شير . و حكايت قتل حريث در باء موحّده گذشت .

مىفرمايد : بپرهيزيد « 2 » در كارزار خود از ابو الحسن « 3 » ، و مجوئيد او را ؛ چه اين جستن از زيان كردنست ؛ چه به درستى كه او مىكوبد شما را كوفتن آردها ، و نمىترسد در وقت مقاتله از سست شدن . و به حقيقت پرورده شده است به سختى حرب در هنگام شير . س :

دشمن كه ز جان خويشتن گردد سير * ناگاه بحرب من شود تند و « 4 » دلير

ليكن چو شويم « 5 » روبرو در صف جنگ * باشد به مثل چو گربه در پنجهء شير

خطاب عبد اللّه بن وهب راسبى در نهروان به لشكر مرتضى ، عليه التّحيّة و الرّضوان

خطاب عبد اللّه بن وهب راسبى در نهروان به لشكر مرتضى ، عليه التّحيّة و الرّضوان

أضربكم و لا أرى أبا الحسن * ذاك الّذى ظلّ إلى الدّنيا ركن

ركون : سوى كسى چسبيدن ( از اوّل ) .

جواب او به املح اشارات و افصح عبارات

جواب او به املح اشارات و افصح عبارات

يا أيّها المشرك يا من افتتن * و المتمنّى أن يرى أبا الحسن

إلىّ فانظر أيّنا يلقى الغبن

إشراك : انباز كردن كسى را در چيزى . و افتتان : به فتنه « 6 » افتادن .

مىفرمايد : اى انبازكننده خود را در امامت ، اى آن كس كه افتاد به فتنه ، و آرزوكننده كه ببيند ابو الحسن را ، به من پس بنگر كدام از ما مىبيند زيان . س :

امروز ترا زار و زبون مىبينم * وز حلقهء اهل دل برون مىبينم

افتاده ترا به خاك و خون مىبينم * وز اسب مراد سرنگون مىبينم

( 1 ) . C : آرد و حكايت . . . و لبن شير و الوهن . . . ( 2 ) . C : بپرهيز . ( 3 ) . E : ابا الحسن . ( 4 ) . E : - و . ( 5 ) . E : - شويم . ( 6 ) . E : در فتنه .