شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٣

مذمّت بعضى از قبايل عرب به رذالت و دنائت نسب

و از دست چپ من است قبيلهء وائل بسيار عطاها . ميان لشكر پيرامون من قبيلهء مضرست ، اصول قبايل عرب ، و رو كرده است قبيلهء همدان و بزرگترها . و قبيلهء ازد از پس مر ما راست ستونها ، و حضرت حقّ در ميان مردم ديرينهء هميشه است . س :

تا چند توان فكر و تأمّل كردن * وز دشمن شرع و دين « 1 » تحمّل كردن

هرچند كه رفق و نرم‌خوئى خوبست * خوش نيست بهر سفله تنزّل كردن

اظهار ملال و اندوه تمام از قتل اعيان قبيلهء شبام

اظهار ملال و اندوه تمام از قتل اعيان قبيلهء شبام

و صحت على شبام فلم تجبنى * يعزّ علىّ ما لقيت شبام

عزّة : سخت شدن ( از ثانى ) .

مىفرمايد : و بانگ زدم بر قبيلهء شبام ، پس جواب نگفتند مرا . سخت است بر من آنچه ديد « 2 » قبيلهء شبام . س :

جمعى كه ندارند بدل كينهء من * هستند ز جان محبّ ديرينهء من

گر رفت به‌پاى اين جماعت خارى * ديدم كه شكافت خنجرى سينهء من

مذمّت بعضى از قبايل عرب به رذالت و دنائت نسب

مذمّت بعضى از قبايل عرب به رذالت و دنائت نسب

و أبعد من حلم و أقرب من خنا * و أخمد نيرانا و أخمل أنجما

موالى أياد شرّ من وطئ الحصا * موالى قيس لا أنوف و لا فما

فما سبقوا قوما بوتر و لا دم * و لا نقضوا وترا و لا أدركوا دما

و لا قام منهم قائم فى جماعة * ليحمل ضيما أو ليدفع مغرما

الخنا : الفحش . و خمول : بىنام شدن . و مولى : هم‌عهد و آزادكرده . و اليد : النّعمة ، و الأيدى : جمعه ، و الأيادى : جمع الجمع . و حصاة : سنگريزه . و قيس : ابو قبيلة من مضر ،

( 1 ) . B : دل . ( 2 ) . E : ديدند .