شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٣

خطاب مبنى بر اظهار حقّ به عمرو بن عبد الودّ در غزاى خندق

و تتويج : تاج بر سر كسى نهادن .

مىفرمايد : اى عمرو ، به حقيقت رسيدى به سوار لشكرى نزد كارزار كه بازگردنده است بحرب « 1 » قدمهاى او « 2 » . از آل هاشم از بلندى غالب و پاكيزگان تاج‌داران بزرگان . مىخواند بدين معبود و يارى كردن او ، و « 3 » به راه راست و راههاى مسلمانى . به شمشير هندى برّان كه باريك است تيزناى « 4 » آن ، خداوند آب كه مىبرد مهرهء پشت را ، شمشيرى « 5 » برّان . س :

تا چند به آئين ضلالت باشى * وز كردهء خويش در خجالت باشى

گر منكر ارباب عدالت باشى * تا آخر عمر در ملالت باشى

و محمّد فينا كأنّ جبينه * شمس تجلّت من خلال غمام

و اللّه ناصر دينه و نبيّه * و معين كلّ موحّد مقدام

شهدت قريش و القبائل كلّها * أن ليس فيها من يقوم مقامى

تجلّى : هويدا شدن . و خلال : ميان . و غمام : ابر . و مقدام : فرا پيش‌شونده .

مىفرمايد : محمّد در ميان ماست ، گويا جبين او آفتابيست كه هويدا شده از ميان ابر . و خدا يارىكنندهء دين خود و پيغمبر خودست ، و يارىكنندهء هريك گويندهء فرا پيش‌شونده است . گواهى دهند قريش و قبيله‌ها همهء ايشان كه نيست دريشان كسى كه بايستد بجاى من . س :

اى از تو سپاه اهل معنى فيروز * در حرب تو چون شيرى و دشمن چون يوز

اوصاف كمال در تو جمع است همه « 6 » * كس نيست كه بر جاى تو باشد امروز

( 1 ) . الف : بحرب است . ( 2 ) . E : قدمها و . ( 3 ) . E : - و . ( 4 ) . E : هر ناى . ( 5 ) . EG : شمشير . ( 6 ) . E : بسى .