شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٨

رجز در شأن حارث بن صمّهء « 1 » انصارى و مدح او بكمال محبّت و وفادارى

لا همّ إنّ الحارث بن صمّه * كان وفيّا و بنا ذا ذمّه

أقبل فى مهامه مهمّه * فى ليلة ليلاء مدلهمّه

بين رماح و سيوف جمّه * يبغى رسول اللّه فيها ثمّه

لا بدّ من بليّة ملمّه

حارث از انصار بود و پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، در احد او را بكارى فرستاد « 2 » و دير بازمىآمد و مرتضى اين رجز فرمود ؛ و صمّه ( بكسر صاد ) : پدر او ؛ و واقدى گويد :

چهارده كس در غزاى احد نزد پيغمبر بماندند ، هفت از مهاجرين : ابو بكر و عبد الرّحمن و على و سعد و طلحه و زبير و ابو عبيده ، و هفت از انصار : خبّاب « 3 » بن منذر « 4 » و ابو دجانه و عاصم « 5 » بن ثابت و حارث بن صمّه و سهل ابن حنيف و اسيد « 6 » بن حضير و سعد بن معاذ « 7 » . و مهمه : بيابان دور . و ليلة ليلاء : أى شديدة الظّلمة . و ادلهمام « 8 » : سخت « 9 » تاريك شدن شب .

مىفرمايد : نيست هيچ غم . به درستى كه حارث پسر صمّه هست وفادار و بما خداوند عهدست . روآورد در بيابانهاى غمناك‌كننده ، در شب تاريك سخت تاريك . در ميان نيزه‌ها و شمشيرهاى بسيار مىجويد رسول خدا را دران شب آنجا . نيست هيچ چاره از بلاى فروآينده . س :

جمعى كه به راه حقّ مرا يارانند * بس « 10 » تجربه كرديم و « 11 » وفادارانند

روزى كه سفر كنند زين كهنه رباط * از غايت تجريد سبك‌بارانند

( 1 ) . A : ضمهء . ( 2 ) . C : فرستاده بود . ( 3 ) . EG : حباب . ( 4 ) . C : مندز ، E : مبذر . ( 5 ) . E : عاصمه . ( 6 ) . CE : اسد . ( 7 ) . C : معاد ، E : معافه . ( 8 ) . A : ادلهام . ( 9 ) . E : + و . ( 10 ) . E : پس . ( 11 ) . C : - و .