شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٢

مباهات به قرابت نبى و مفاخرت بر مردم اجنبى

مراد از أصغرهم : امام حسين ، عليه السّلام . و اغتيال : ناگاه كشتن . و الوبال : ما يخاف ضرره . و مراد از قاتل : نضر « 1 » بن حوشبهء « 2 » ضبابى كه شمشير بر « 3 » امام حسين « 4 » زد و خولى بن يزيد كه سر او ببريد .

دم زدن از علوّ همّت بافتخار « 5 » و شكايت از افلاس و افتقار

دم زدن از علوّ همّت بافتخار « 5 » و شكايت از افلاس و افتقار

أصبحت بين الهموم و الهمم * هموم عجز و همّة الكرم

طوبى لمن نال قدر همّته * أو نال عزّ القنوع بالقسم

القنوع ( بالضّمّ ) : الرّضا .

مىفرمايد : بامداد كردم در ميان غمها و همّتها ، غمهاى عجز و همّت بزرگوارى .

خوشى « 6 » عيش مران كس را كه يافت اندازهء همّت خود ، يا يافت عزّت خشنودى بقسمتها .

س :

گر پايهء ما به قدر همّت بودى * يا كار جهان بعلم و حكمت بودى

ما را همه روز جاه و حشمت بودى * گردون بر ما ز اهل خدمت بودى

مباهات به قرابت نبى و مفاخرت بر مردم اجنبى

مباهات به قرابت نبى و مفاخرت بر مردم اجنبى

لقد علم الأناس بأنّ سهمى * من الإسلام يفضل كلّ سهم

و أحمد النّبىّ أخى و صهرى * عليه اللّه صلّى و ابن عمّى

و إنّى قائد للنّاس طرّا * إلى الإسلام من عرب و عجم

و قاتل كلّ صنديد رئيس * و جبّار من الكفّار ضخم

( 1 ) . E : قصر . ( 2 ) . C : حرشبه . ( 3 ) . G : + سر . ( 4 ) . A : + رضى اللّه عنه . ( 5 ) . C : و افتخار . ( 6 ) . G : خوش .