شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٠
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا كه يكى از اسباب بوده در نزول هل اتى
مىفرمايد : اى ابا طالب ، نگاه‌دارندهء زنهار خواهنده و باران سالهاى تنگى و روشنائى تاريكيها ، هرآينه به حقيقت شكست « 1 » نايافتن تو خداوندان نگاه داشت را . و به حقيقت بودى مر مصطفى را بهتر برادر پدرى . س :
رفتى و خبر ندارم از عالم تو * زد چرخ به نيل جامه از ماتم تو
پشتم كه ز غم « 2 » بنقش خاتم شده بود * امروز شكسته گشت چون خاتم تو
نكته « 3 »
نكته « 3 »
اگر گوئى : اسلام ابو طالب ظاهر نشده و حمزه در سال ششم از نبوّت و عبّاس در سال دوم از هجرت كه دوازدهم از نبوّتست مسلمان شدند ، پس چگونه اطلاق « خير عمّ » بر ابو طالب توان كرد ؟ گوئيم : اسلام عبّاس مادّهء نقض نيست ؛ چه وفات ابو طالب دو سال پيش از آن بوده . و امّا جواب از اسلام حمزه آنكه اعمام پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، دوازده‌اند : ابو طالب و زبير و عبّاس و ضرار و حمزه و مقوّم و ابو لهب و غيداق و حارث و قثم و عبد الكعبة و حجل . و اوّل عمّ پدرى و مادرى بوده و مادر او فاطمه دختر عمرو بن عائد مخزومى بود و باقى عمّ پدرى بودند ، پس ابو طالب در عمّيّت خير اعمام باشد . و دليل بر حصر عمّ پدرى و مادرى در ابو طالب قطعهء بائيّه كه او نظم كرده و در صدر فاتحهء سابعه گذشت « 4 » .
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا كه يكى از اسباب بوده در نزول هل اتى
خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا كه يكى از اسباب بوده در نزول هل اتى
فاطم بنت السّيّد الكريم * بنت نبىّ ليس بالزّنيم
قد جاءنا اللّه بذا اليتيم * من يرحم اليوم فهو رحيم
موعده فى جنّة النّعيم * حرّمها اللّه على اللّئيم
من يسلم البخل يعش سليم * و صاحب البخل يقف ذميم
( 1 ) . A : بشكست . ( 2 ) . E : زعم ، G : زقم . ( 3 ) . C : - نكته . ( 4 ) . C : + و اللّه اعلم .