شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٠١

امر بشكر نعم ذو الجلال و بيان انتهاى هر كمالى بزوال

إذا أقبلت كانت على المرء فتنة * و إن أدبرت كانت كثيرا همومها

مىفرمايد « 1 » : پس هركه ستايش كند دنيا را براى عيشى كه شاد كند او را ، پس زود - به زندگى من « 2 » - بعد از زمانى اندك ملامت كند او را . چون روى آورد ، باشد بر مرد آشوب ؛ و اگر پشت بركند ، باشد بسيار اندوههاى او . س :

گر مدح جهان كنى پشيمان گردى * ور « 3 » جمع شوى ازو پريشان گردى

اقبال جهان فتنه و ادبار بلاست * بگذر ز جهان كه اهل عرفان گردى

امر بشكر نعم ذو الجلال و بيان انتهاى هر كمالى بزوال

امر بشكر نعم ذو الجلال و بيان انتهاى هر كمالى بزوال

إذا كنت فى نعمة فارعها * فإنّ المعاصى تزيل النّعم

و حافظ عليها بشكر الإله * فإنّ الإله شديد النّقم

فأين القرون و من حولهم * تفانوا جميعا و ربّى الحكم

و كن موسرا شئت أو معسرا * فما تقطع العيش إلّا بهمّ

إزالة : زائل « 4 » گردانيدن . و محافظة : بر چيزى نگاهبان « 5 » بودن .

مىفرمايد : چون باشى در « 6 » نعمتى ، پس نگاه‌دار آن را به فرمان‌بردارى ؛ چه به درستى كه نافرمانيها زائل مىكنند نعمتها را . و نگاهبان « 7 » باش بران نعمت بشكر معبود ؛ چه به درستى كه معبود سخت عقوبتهاست . پس كجااند « 8 » همزادان « 9 » و آن كس كه پيرامون ايشان بود ؟

باهم فانى شدند همه « 10 » ، بحقّ پروردگار من ، حكم‌كننده . و باش توانگر خواهى تو يا تنگدست ، پس نمىبرى زندگانى را « 11 » مگر به اندوه . س :

اى يافته جاه و مال و اسباب بسى * از شكر خدا مباش غافل نفسى

فيضى برسان كه تا زنى چشم بهم * اسباب جهان هيچ نماند به كسى

( 1 ) . G : - مىفرمايد . ( 2 ) . E : - من . ( 3 ) . E : وز . ( 4 ) . AE : - زائل . ( 5 ) . G : نگه‌بان . ( 6 ) . B : بر . ( 7 ) . G : نگهبان . ( 8 ) . G : كجاست . ( 9 ) . E : همزاد آن . ( 10 ) . E : - همه . ( 11 ) . E : - را .