شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٩١

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

إحصاء : شمردن . و القسم ( بالفتح ) : إفراز النّصيب . « 1 »

مىفرمايد : اى بينندهء نگرستنها « 2 » ، و اى شنوندهء لفظها ، و اى بخش‌كنندهء بهره‌ها ، بشمردن خود نگاه‌دارنده ، بعدلى از جداكردنهاى نصيب . س :

اى خلق جهان را دل دانا از تو * دارد همه كس ديدهء بينا از تو

پستى زمين به حكم و تقدير تو شد * باشد شرف گنبد مينا از تو

و يا من هو السّميع * و من عرشه الرّفيع

و من خلقه البديع * و من جاره المنيع

من الظّالم الغشوم

بديع : نو . و غشم : ستم كردن .

مىفرمايد : اى آن كس كه او شنواست ، و آن كس كه تخت او بلندست ، و آن كس كه آفريدهء او نو است ، و آن كس كه همسايهء او سرباززننده است ، از ستمكار سخت ستمكار .

س :

اى در دل ارباب حقيقت زده تخت * افكنده سزاى تخت از اسما رخت

هرجا كه زند ماه جمالت خرگاه * در حال كند جلوه‌گرى چهرهء بخت

يا من حبا « 3 » فأسبغ * ما قد حبا و سوّغ

و يا من كفى و بلّغ * ما قد كفى و أفرغ

من منّه العظيم

تسويغ : گوارا « 4 » ساختن . و إفراغ : ريختن .

مىفرمايد : اى آن كس كه عطا كرد ، پس تمام كرد آنچه به حقيقت عطا كرد و گوارا ساخت ، و اى آن كس كه كافى است و رسانيد آنچه به حقيقت كافى است و ريخت ، از انعام

( 1 ) . مفردات : 670 . ( 2 ) . E : نگريستنها . ( 3 ) . A : حيا . ( 4 ) . E : كوار .